Mazurki op. 59 – cykl trzech miniaturowych utworów muzycznych określonych jako (mazurki), polskiego kompozytora Fryderyka Chopina skomponowanych w 1845 roku, których trzynastostronicowy pierwodruk ukazał się 22 kwietnia 1845 roku, w angielskim wydawnictwie „Wessel & Co.” w Londynie pod numerem 6315. Pierwszego w historii studyjnego kompletu nagrań mazurków Fryderyka Chopina, a w szczególności tego cyklu dokonał w latach (1938–1939) wybitny polski pianista i wirtuoz Artur Rubinstein.
Mazurek a-moll op. 59 nr 1 Mazurek Chopina, w tonacji a-moll, napisany w 1845 roku. Rozpisany w 130 taktach, w metrum 3/4, w tempie (). Rękopis łączny mazurków op. 59 nr 1 i nr 2, o wymiarach (21,8 × 28,6) cm zamieszczony na sześciu stronach znajduje się (2019 rok) w Stanach Zjednoczonych, w zbiorach prywatnych.
Początkowy mazurek kompozycji opusu 59, chromatyczny, ciepły i bogaty w melodyjne i kontrapunktyczne fragmenty, rozpoczyna się tematem inicjalnym, który w tym utworze powraca, jako stały punkt odniesienia. Temat ten ściszony, brzmiący jak głos z oddali, w miarę upływu utworu ożywia się i wyrywa ku górze, by wreszcie w jej frazie końcowej opadając o ton niżej wrócić w ciszę na kształt echa.