Kazys Binkis (ur. 16 listopada 1893 w Gudelach k. Birży, zm. 27 kwietnia 1942 w Kownie) – litewski poeta i dramatopisarz.
Życiorys W latach 1920–1923 studiował literaturę i filozofię w Berlinie. W 1920 roku zadebiutował tomem poezji zatytułowanym Eilėraščiai, złożonym z liryk inspirowanych realiami litewskiej wsi. W późniejszym czasie związał się z ruchem literackim Keturi vėjai (Cztery Wiatry), skupionym wokół czasopisma o tej samej nazwie. Wydany w 1926 roku zbiór Šimtas pavasarių (Sto wiosen), był dużym zaskoczeniem ze względu na zerwanie z tradycyjnymi formami i skierowanie się w stronę futuryzmu.
Wiersze Binkisa, publikowane w lokalnych zyskały znaczną popularność. Był też autorem licznych książek dla dzieci, a także dwóch sztuk teatralnych.
Binkis był dwukrotnie żonaty. Jego druga żona, Sofija Binkienė, w czasie niemieckiej okupacji Kowna, brała czynny udział w pomocy Żydom, za co 12 września 1967 roku została uhonorowana medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. W pomaganie Żydom zaangażowani byli również pozostali domownicy, w tym Kazys Binkis, Lilijana (córka Kazysa i Sofiji, później Mozuriūnienė), Irena Nacevičiutė (córka Sofiji z pierwszego małżeństwa); Gerdas Binkis i Eleonora Binkytė (dzieci Kazysa z pierwszego małżeństwa) oraz Vladas Varčikas, ówczesny narzeczony Liliany. Wszyscy oni 26 grudnia 1988 także otrzymali medale Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Ponieważ sąsiedzi Binkisów nie znali rodziny Vladasa Varčikasa, Żydzi przebywający w domu Binkisów byli przedstawiani jako krewni Varčikasa.
Wybrana twórczość Eilėraščiai, (1920) 100 pavasarių, (1923) Tamošius Bekepuris ir kitos Alijošiaus dainuškos (1928) Atsiskyrėlis Antanėlis (1930) Ir t. t. (1931) Meškeriotojas (1935) Kończ, coś zaczął (Dirbk ir baiki, 1936, tłumaczenie na język polski Jadwiga Bębnowska, ) Kiškių sukilimas (1937) Atžalynas (1937) Generalinė repeticija (1940) Raštai (1973)
Przypisy
Kategoria:Litewscy poeci Kategoria:Litewscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1942