Kazys Binkis (ur. 16 listopada 1893 w Gudelach k. Birży, zm. 27 kwietnia 1942 w Kownie) – litewski poeta i dramatopisarz.

Życiorys W latach 1920–1923 studiował literaturę i filozofię w Berlinie. W 1920 roku zadebiutował tomem poezji zatytułowanym Eilėraščiai, złożonym z liryk inspirowanych realiami litewskiej wsi. W późniejszym czasie związał się z ruchem literackim Keturi vėjai (Cztery Wiatry), skupionym wokół czasopisma o tej samej nazwie. Wydany w 1926 roku zbiór Šimtas pavasarių (Sto wiosen), był dużym zaskoczeniem ze względu na zerwanie z tradycyjnymi formami i skierowanie się w stronę futuryzmu.

Wiersze Binkisa, publikowane w lokalnych zyskały znaczną popularność. Był też autorem licznych książek dla dzieci, a także dwóch sztuk teatralnych.

Binkis był dwukrotnie żonaty. Jego druga żona, Sofija Binkienė, w czasie niemieckiej okupacji Kowna, brała czynny udział w pomocy Żydom, za co 12 września 1967 roku została uhonorowana medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. W pomaganie Żydom zaangażowani byli również pozostali domownicy, w tym Kazys Binkis, Lilijana (córka Kazysa i Sofiji, później Mozuriūnienė), Irena Nacevičiutė (córka Sofiji z pierwszego małżeństwa);