Arcził Siemionowicz Majsuradze (; ur. 1911, zm. 1950) – radziecki oficer, pułkownik.

Życiorys Arcził Siemionowicz Majsuradze urodził się w 1911Emil Kardin podał, że w nekrologu w czasopiśmie „Krasnaja Zwiezda” podano rok urodzenia 1910, jednak on sam podał faktyczny rok urodzenia 1911. Majsuradze wstępując do wojska miał dodać sobie jeden rok, aby okazać się starszym.. Z pochodzenia był Gruzinem. Osierocony w dzieciństwie związał się z wojskiem. W wieku 15 lat uczył się w szkole piechoty, a mając 19 lat służył na granicy.

Został Deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR I kadencji (jako jeden z najmłodszych wiekiem) i delegatem na XVII i XVIII Zjazdy WKP(b). Zamieszkiwał przy Szosie Leningradzkiej w Moskwie.

Podczas II wojny światowej służył w Armii Czerwonej w trakcie walk wielkiej wojny ojczyźnianej i na froncie wschodnim. W 1942 w randzie starszego komisarza batalionowego pełnił stanowisko komisarza Samodzielnej Brygady Piechoty Zmotoryzowanej o Specjalnym Przeznaczeniu (w oddziałach tej jednostki służbę odbywali czekiści-zwiadowcy, oficerowie wcześniej walczący w Hiszpanii, zagraniczni komuniści z państw zajętych przez III Rzeszę, przedwojenni sportowcy radzieccy, np. bracia Znamienscy, robotnicy oraz studenci z Moskwy). Formalnie był wówczas oficerem Wojsk Ochrony Pogranicza. W sierpniu 1942, po decyzji o tworzeniu na Syberii i Uralu, armii formowanej z jednostek WOP i wojsk wewnętrznych, został mianowany komisarzem dywizji. Następnie, w Nowosybirsku objął stanowisko zastępcy dowódcy dywizji do spraw politycznych, wkrótce potem połączone ze stanowiskiem szefa wydziału politycznego. Został oficerem sformowanej na początku 1943 roku 140 Syberyjskiej Dywizji Piechoty, wraz z którą wyruszył do walk na froncie wschodnim. Jego podkomendnym w obu ww. jednostkach był Emil Kardin. Majsuradze był ranny, zapadł na egzemę nerwową

Później awansowany na stopień pułkownika. Po wojnie służył w Głównym Zarządzie Politycznym.

Zmarł w 1950 w szpitalu w Moskwie. Został pochowany przy 26 alei na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie. Jego żona nosiła zdrobniałe imię Dusia.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie Kategoria:Zmarli w 1950