Banknoty Narodowego Banku Polskiego (1990) – seria nieobiegowych banknotów z umieszczoną datą emisji 1 marca 1990 r., opracowana i wydrukowana dla Narodowego Banku Polskiego w celu przeprowadzenia planowanej na 1992 r. denominacji złotego.
Załamanie gospodarcze końcowego okresu PRL, zmiany ustrojowe oraz trudności z transformacją spowodowały narastająca inflację. Na początku lat 90. XX w. w obiegu znalazła się rekordowa liczba nominałów (16). Podjęto decyzję o przeprowadzeniu denominacji złotego, którą początkowo planowano na 1992 r. W niemieckiej firmie Giesecke & Devrient GmbH z Monachium zlecono druk 9 nominałów banknotów, od 1 złotego do 500 złotych, wg projektów Waldemara Andrzejewskiego. Na papierach tych została umieszczona data emisji: 1 marca 1990 r. Po wykonaniu zamówienia całość przewieziono do Polski.
Banknoty nie weszły jednak nigdy do obiegu z kilku powodów: nieustabilizowanej sytuacji gospodarczej i niewygaszonej inflacji (zasadniczy), niedostatecznego zabezpieczenia przed sfałszowaniem, błędów, np. nie oznaczono państwa polskiego – brak było napisu: „Rzeczpospolita Polska”, a widniejące godło nie odpowiadało ustalonemu w ustawie zasadniczej wzorowi.
Wszystkie nominały miały te same wymiary. Jako wzór znaku wodnego posłużył wizerunek orła piastowskiego. Na wszystkich umieszczono tę samą klauzulę prawną:
Na części banknotów na awersie i rewersie naddrukowano w okresie późniejszym poziomy napis: „NIEOBIEGOWY”. Rozprowadzono je następnie w zestawach na rynku kolekcjonerskim.
Na początku XXI w. spotykane są wszystkie nominały bez jakichkolwiek naddruków, np. nienaddrukowany banknot 1-złotowy znany jest z kolekcji Działu Numizmatyki Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy.
Banknoty emisji 1 marca 1990 Nominał AwersRewers awersrewers awersrewers awersrewers awersrewers awersrewers awersrewers awersrewers awersrewers awersrewers
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Banknoty Narodowego Banku Polskiego