Feliks Marian Przytycki (ur. 16 sierpnia 1951 w Warszawie) – polski profesor nauk matematyczno-przyrodniczych, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, specjalizujący się w układach dynamicznych.
Życiorys W 1969 roku rozpoczął studia na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył je w 1974. Trzy lata później w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk napisał pracę doktorską zatytułowaną „Hiperboliczne endomorfizmy rozmaitości”. Promotorem tej pracy był Karol Krzyżewski. Habilitację uzyskał w 1983 roku. Od 1976 jest pracownikiem IM PAN – w latach 1998–2002 i 2006–2010 był zastępcą dyrektora do spraw naukowych, a w latach 2010–2018 dyrektorem tej instytucji. Tytuł profesora otrzymał w 1991 roku. Jednocześnie w latach 1989–2001 pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim.
Był stypendystą wizytującym na następujących uczelniach: Instituto de Matemática Pura e Aplicada (IMPA) w Rio de Janeiro, Institute of Hautes Études Scientifiques (IHES), SUNY at Stony Brook, University of Warwick, Uniwersytecie Yale i Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.
Był jednym z prelegentów zaproszonych na Międzynarodowy Kongres Matematyków, który odbył się w Rio de Janeiro w Brazylii w 2018 roku. Wygłosił tam wykład o metodach formalizmu termodynamicznego w jednowymiarowej dynamice rzeczywistej i zespolonej. W 2013 r. został członkiem korespondentem, a w 2022 r. członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk Jest członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego od roku 1995 a od 2025 r. jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności. Pełnił także funkcję członka zarządu (prezesa oddziału warszawskiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego) w kadencji 1989–1991 oraz zastępcy przewodniczącego Komitetu Matematyki PAN. Komitet ten pełni rolę Narodowego Komitetu do spraw współpracy z Międzynarodową Unią Matematyczną.
Członek redakcji czasopisma Bulletin of the Polish Academy of Science Mathematics i czasopisma Fundamenta Mathematicae. Wypromował 8 doktorów, w tym Krzysztofa Barańskiego, Mariusza Urbańskiego i Annę Zdunik mających obecnie tytuły profesorów.
Swoje prace publikował m.in. w „Fundamenta Mathematicae”, „Communications in Mathematical Physics", „Compositio Mathematica" i „Mathematische Annalen" oraz najbardziej prestiżowych czasopismach matematycznych świata: „Annals of Mathematics” i „Inventiones Mathematicae".
Życie prywatne W rodzinie kontynuuje się tradycja naukowa – jego syn jest profesorem matematyki na McGill University. , Józef Henryk Przytycki, również jest matematykiem. .
Nagrody i wyróżnienia Uhonorowany m.in.:
Nagrodą im. Kazimierza Kuratowskiego (1981), Nagrodą Wydziału III Nauk Matematycznych, Fizycznych i Chemicznych PAN (1985), Nagrodą im. Tadeusza Ważewskiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1984), Nagrodą Sekretarza Naukowego PAN za udział w programie „Geometry and Topology of Operator Structures” (1985), Nagrodą Ministra Edukacji Narodowej (wspólnie z Anną Zdunik i , 1992), Subsydium Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (w latach 1999–2003), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008), Medalem im. Władysława Orlicza (2014), Medalem im. Wacława Sierpińskiego (2020), Wykładem im. Andrzeja Lasoty przyznawanym przez Uniwersytet Śląski,
Przypisy
Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Prelegenci ICM Kategoria:Laureaci medalu im. Wacława Sierpińskiego Kategoria:Laureaci Nagrody im. Kazimierza Kuratowskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Absolwenci Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Matematycznego Kategoria:Dyrektorzy Instytutu Matematycznego PAN