Feliks Marian Przytycki (ur. 16 sierpnia 1951 w Warszawie) – polski profesor nauk matematyczno-przyrodniczych, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, specjalizujący się w układach dynamicznych.

Życiorys W 1969 roku rozpoczął studia na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył je w 1974. Trzy lata później w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk napisał pracę doktorską zatytułowaną „Hiperboliczne endomorfizmy rozmaitości”. Promotorem tej pracy był Karol Krzyżewski. Habilitację uzyskał w 1983 roku. Od 1976 jest pracownikiem IM PAN – w latach 1998–2002 i 2006–2010 był zastępcą dyrektora do spraw naukowych, a w latach 2010–2018 dyrektorem tej instytucji. Tytuł profesora otrzymał w 1991 roku. Jednocześnie w latach 1989–2001 pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim.

Był stypendystą wizytującym na następujących uczelniach: Instituto de Matemática Pura e Aplicada (IMPA) w Rio de Janeiro, Institute of Hautes Études Scientifiques (IHES), SUNY at Stony Brook, University of Warwick, Uniwersytecie Yale i Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.