Günter Kunert (ur. 6 marca 1929 w Berlinie, zm. 21 września 2019 w Kaisborstel) - niemiecki pisarz, poeta, scenarzysta, malarz, rysownik.
Życiorys Urodził się jako syn katolika i żydówki. Wielu jego krewnych ze strony matki zginęło podczas Holocaustu. W 1949 wstąpił do SED, w młodości interesował się twórczością B. Brechta i J. Bechera. Studiował grafikę w berlińskiej szkole artystycznej, jednak przerwał studia. Pracował w różnych gazetach, pisał teksty dla telewizji i radia. W 1976 podpisał protest przeciwko pozbawieniu obywatelstwa NRD W. Biermanna, za co został usunięty z SED. W 1979 przeniósł się do RFNGünter Kunert odszedł – Wielkopolski Oddział Związku Literatów PolskichPisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 190-191. ISBN 83-01-11995-0 (autor biogramu: Zbigniew Światłowski)..
Nagrody i wyróżnienia Jest laureatem wielu nagród krajowych i zagranicznych, m.in.:
1962 Nagroda Heinricha Manna 1973 Johannes-R.-Becher-Preis 2012 Krzyż Wielki Orderu Zasługi z Gwiazdą Republiki Federalnej Niemiec (Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland mit Stern Otrzymał doktoraty honoris causa od uczelni:
1988 Allegheny College, Pennsylvania, USA) 2005 Juniata College Huntingdon, Pennsylvania 2005 Università degli Studi di Torino 2010 Dickinson College Pennsylvania
Twórczość Uprawiał różne gatunki literackie: wiersze, aforyzmy, krótkie opowiadania, opowiadania, autobiografie, eseje, bajki, słuchowiska, recenzje, mowy i szkice. Był autorem scenariuszy, przedmów do tekstów innych autorów. Znany był także jako malarz i rysownik. Wiele swoich książek ilustrował sam.
Pisał lakoniczne, sentencyjne wiersze (zbiory Wegschilder und Mauerinschriften z 1950, Notizen in Kreide z 1971, Unterwegs nach Utopia z 1977). Był autorem alegoryczno-parabolicznej powieści Im Namen der Hüte (1967), zbiorów krótkiej prozy (m.in. Ortsangaben z 1971, Sekretna biblioteka z 1972, pol. wyd. z 1980), a także reportaży, esejów i słuchowisk. Polski wybór jego poezji i miniatur literackich ukazał się pt. Nie tylko dla mnie (1969) i Pogrzeb odbędzie się w ciszy (1973).
Przypisy
Bibliografia
Artykuł i informacja o śmierci Kunerta (niem.) [dostęp 2019-11-03] https://www.nytimes.com/2019/10/07/books/gunter-kunert-dead.html (ang.) [dostęp 2019-11-03]
Linki zewnętrzne
DNB, Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
Kategoria:Laureaci Nagrody Heinricha Manna Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Niemieccy poeci XX wieku Kategoria:Niemieccy prozaicy XX wieku Kategoria:Poeci niemieckojęzyczni Kategoria:Prozaicy niemieckojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Wschodnioniemieccy pisarze