Walończycy, także: walonowie – poszukiwacze minerałów i rud opisani przez średniowieczne i późniejsze legendy mieszkańców gór środkowoeuropejskich. Nazwanie profesji nieodnoszące się do narodu Walonów. W Karkonoszach gospodarka turystyczna nawiązała do legendy i często korzysta z nazwania.
mały|Znawca minerałów – ilustracja ze Schwazkiej ksiegi gorniczej, 1556
W niemieckojęzycznych siedliskach górskich nazywano poszukiwaczy Venediger albo Walen, nazwa pochodna od Welsche, określająca obcokrajowców, najczęściej ludzi mówiących językami romańskimi. Według ówczesnych dokumentów i legend mieli pochodzić z Włoch, Francji czy Hiszpanii. Rzekomi gwarkowie złota i kamieni szlachetnych posługiwali się nie tylko obcym dla Niemców językiem, ale także niezrozumiałymi znakami i zachowaniem. Mają od nich pochodzić zapisy i księgi walońskie opisujące rzekome dojścia do skrytych skarbów i bogatych pokład rud.
Publikacje Erich Bohn, Der Spuk von Oels und von den Walen und den Schätze des Zobten (1918)
Przypisy
Bibliografia P. Wiater: Walonowie u Ducha Gór: podziemne skarby Karkonoszy i Gór Izerskich, Jelenia Góra 2010 r., Wydawnictwo „Ad Rem”, . Peuckert W. E., Das älteste schlesische Walenbuch, Breslau 1938 .
Kategoria:Grupy etnograficzne