Iloczyn podprosty – w algebrze abstrakcyjnej (w tym algebrze uniwersalnej, teorii grup, teorii pierścieni i teorii modułów) taka podalgebra iloczynu prostego, która w całości zależy od wszystkich jej czynników, ale niekoniecznie stanowi ich pełny iloczyn prosty. Pojęcie zostało wprowadzone przez Garretta Birkhoffa w 1944 roku, okazawszy się potężnym uogólnieniem iloczynu prostego.
Definicja Iloczyn podprosty to taka podalgebra (w sensie algebry uniwersalnej) iloczynu prostego dla której każdy indukowany rzut jest suriekcją (gdzie rzut indukowany oznacza złożenie rzutu z włożeniem podalgebry ).
Zobacz też iloczyn półprosty lemat Goursata
Bibliografia
Kategoria:Algebra uniwersalna