Michał Ludwik Teodor Mycielski (ur. 3 czerwca 1894 w Gałowie, zm. 17 września 1972 w Londynie) – rotmistrz Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 3 czerwca 1894 w Gałowie, w ówczesnym Wielkim Księstwie Poznańskim, w rodzinie Ludwika i Elżbiety z hr. Mycielskich. W 1905 rozpoczął naukę w gimnazjum w Lesznie. W 1913 złożył maturę w c. k. Gimnazjum III w Krakowie. Studiował na wydziale rolnym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W czasie I wojny światowej prowadził samodzielne gospodarstwo rolne w Posadowie w powiecie nowotomyskim. W grudniu 1918 objął majątek Gębice. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim. W 1919 ochotniczo wstąpił do 1 pułku ułanów wielkopolskich, ukończył szkołę oficerską w stopniu podporucznika i został skierowany na front polsko-bolszewicki. Za walkę i wybitną odwagę pod Międzyrzecem Podlaskim, 19 września 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.

Po zakończeniu służby wojskowej pracował we własnym majątku ziemskim Gałowo, założył stadninę koni anglo-arabskich, zarodową hodowlę bydła, świń i owiec. Działał w wielu organizacjach rolniczych i społecznych. Był prezesem rady nadzorczej „Rolnika” w Szamotułach, prezesem koła Towarzystwa Hodowców Koni, prezesem Towarzystwa Urzędników Gospodarczych, wiceprezesem Towarzystwa Wyścigów Konnych Ziem Zachodnich oraz organizatorem i komendantem „Krakusów” w powiecie szamotulskim.

W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Szamotuły. Posiadał przydział w rezerwie do 15 pułku ułanów. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 12. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii.

We wrześniu 1939 zgłosił się ochotniczo do wojska. Brał udział w kampanii wrześniowej, po niej przedostał się do Francji, później do Anglii. Tam pracował w Wyższej Szkole Wojskowej w Perth.

Po wojnie, od 1948 do 1953 był właścicielem farmy Easter Fordel k. Glenfarg w Szkocji, następnie przeniósł się do Londynu, gdzie pracował w Victorii and Albert Museum jako nadzorca salowy i brał czynny udział w życiu towarzyskim emigracji. W 1962 awansowano go do stopnia rotmistrza.

Zmarł 17 września 1972 w Londynie. Został pochowany w krypcie bazyliki o.o. filipinów na Świętej Górze pod Gostyniem.

26 lutego 1922 ożenił się z Zofią Karską h. Jastrzębiec, z którą miał dwie córki: Annę (ur. 23 września 1923) i Teresę (ur. 30 kwietnia 1926).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4685 – 19 września 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Wojska Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Defence Medal (Wielka Brytania) War Medal 1939–1945 (Wielka Brytania) Croix des Combattantes Volontaires 1939–1945 (Francja)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie związani ze szkołą im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 15 Pułku Ułanów Poznańskich Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Kombatanta-Ochotnika Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Obrony Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Wojny 1939–1945 Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Rotmistrzowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej