Był prezesem rady nadzorczej „Rolnika” w Szamotułach, prezesem koła Towarzystwa Hodowców Koni, prezesem Towarzystwa Urzędników Gospodarczych, wiceprezesem Towarzystwa Wyścigów Konnych Ziem Zachodnich oraz organizatorem i komendantem „Krakusów” w powiecie szamotulskim.
W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Szamotuły. Posiadał przydział w rezerwie do 15 pułku ułanów. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 12. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii.
We wrześniu 1939 zgłosił się ochotniczo do wojska. Brał udział w kampanii wrześniowej, po niej przedostał się do Francji, później do Anglii. Tam pracował w Wyższej Szkole Wojskowej w Perth.
Po wojnie, od 1948 do 1953 był właścicielem farmy Easter Fordel k. Glenfarg w Szkocji, następnie przeniósł się do Londynu, gdzie pracował w Victorii and Albert Museum jako nadzorca salowy i brał czynny udział w życiu towarzyskim emigracji. W 1962 awansowano go do stopnia rotmistrza.
Zmarł 17 września 1972 w Londynie. Został pochowany w krypcie bazyliki o.o. filipinów na Świętej Górze pod Gostyniem.
26 lutego 1922 ożenił się z Zofią Karską h. Jastrzębiec, z którą miał dwie córki: Annę (ur. 23 września 1923) i Teresę (ur.