William Thomas Medley (ur. 12 września 1940 w Santa Ana) – amerykański piosenkarz, autor tekstów, członek duetu The Righteous Brothers.
Śpiewa basowo-barytonowym głosem. Wyprodukował wiele piosenek The Righteous Brothers, m.in. „You’ve Lost That Lovin’ Feelin’”, „Unchained Melody” i „Soul and Inspiration”. Największą popularność przyniósł mu singel „(I’ve Had) The Time of My Life”, wykonany w duecie z Jennifer Warnes.
Wczesne życie Urodził się w Santa Ana w Kalifornii w rodzinie z tradycjami muzycznymi. Ojciec Arnol grał na saksofonie, a matka Irma była wokalistką oraz grała na fortepianie we własnym zespole swingowymRighteous Brother Bill Medley will share stories with Park City [data dostępu: 2014-06-24] . Uczęszczał do szkoły średniej Santa Ana High School, którą ukończył w 1958 rokuLocal News in Brief : Santa Ana : Bill Medley to Perform Concert at Alma Mater [data dostępu: 1989-03-09] . Wychowywał się jako prezbiterianin i śpiewał w chórze kościelnymWywiad z Billem Medleyem (część 1) . Zainteresował się muzyką R&B, słuchając czarnej muzyki w stacjach radiowych, a jego ulubionymi wykonawcami byli: Little Richard, Ray Charles, Bobby Blue Bland i B.B. KingRock and Roll Hall of Fame: The Righteous Brothers [data dostępu: 2003-02-28] .
Kariera Wraz ze swoim przyjacielem Donem Fiduccią założył zespół The Romancers, który również grał na gitarze, potem zaczął pisać piosenki i nagrywać wielościeżkowe nagrania w swoim pokoju. W wieku 19 lat napisał dwie piosenki dla zespołu The Diamonds: „Womaling” i „Chimes of My Heart”. Następnie w 1960 wraz z Donem Fiduccią, Sal Fasulo i Nickiem Tuturro założył zespół The Paramours, do którego później dołączyli Mike Rider i Barry Rillera. Zespół swój pierwszy płatny koncert zagrał w restauracji „Little Italy” w Anaheim, a w 1961 podpisał kontrakt z Smash Records, filią Mercury Records i wydał utwory, takie jak „That’s The Way We Love” i „Miss Social Climber”The Paramours_There She Goes [data dostępu: 2008-10-20] .
The Righteous Brothers thumb|The Righteous Brothers podczas występu w Knott’s Berry Farm w Buena Park (Medley z prawej) Wkrótce poprzez Barry’ego Rillera poznał Bobby’ego Hatfielda, u którego Barry Riller również grał w zespole z Anaheim – The Variations. W 1962 wraz z Bobbym Hatfieldem utworzył nową grupę, jednak zachowali nazwę Paramours, w skład której wchodził saksofonista John Wimber, który później założył ruch „The Vineyard Church”. Wystąpili w klubie nocnym „The Black Derby” w Santa Ana i w grudniu 1962 z małą wytwórnią Moonglow wydali singiel „There She Goes (She’s Walking Away)”. Jednak zespół nie odniósł dużego sukcesu i w 1963 roku się rozpadł, jednak Medley i Hatfield pozostali duetem. Medley i Hatfield przyjęli nazwę The Righteous Brothers, a ich pierwszym singlem był napisany przez Medleya „Little Latin Lupe Lu” wydany przez wytwórnię Moonglow. Medley nagrał również jako artysta solowy z wytwórnią Moonglow singiel pt. „Gotta Tell You How I Feel”, który jednak nie znalazł się na listach przebojów.
W 1964 zespół The Righteous Brothers wystąpił na koncercie w Cow Palace w San Francisco, podczas którego dyrygował im Phil Spector. Spector był pod wrażeniem duetu i wkrótce jego wytwórnia – Philles Records nawiązała z nimi współpracę. W 1965 roku we współpracy z Phile Spectorem nagrał swój pierwszy przebój „You Lost Lost Lovin 'Feelin”, który według wytwórni Broadcast Music jest najczęściej odtwarzaną piosenką w historii amerykańskiego radiaBMI Announces Top 100 Songs of the Century [data dostępu: 1999-12-13] , a także inne utwory, takie jak m.in.: „Unchained Melody” z Philles Records. W singlach takich jak: „You Have Lost That Lovin 'Feelin'” i „Just Once in My Life” śpiewał głównie Medley, jednak na kilku singlach, takich jak: „Unchained Melody” i „Ebb Tide”, Hatfield występował solo.
W 1966 po zakończeniu współpracy z Philem Spectorem duet podpisał kontrakt z Verve Records, z którym nagrali przebój „Soul and Inspiration”, jednak w 1968 duet został rozwiązany, gdyż Medley zdecydował się na karierę solową. Medley zaliczył trzy solowe występy w Las Vegas, jednak w wyniku obciążenia, spowodowanego karierą solową, Medley stracił na jakiś czas głos i za radą Bobby’ego Hatfielda, w 1974 reaktywowali razem The Righteous Brothers. Podpisali kontrakt z Haven Records, z którym nagrali hit pt. „Rock and Roll Heaven”. W 1976 roku, po tragicznej śmierci swojej pierwszej żony – Karen O’Grady, Medley postanowił zawiesić karierę muzyczną, by zaopiekować się swoim 10-letnim wówczas synem Darrinem. Duet ponownie został reaktywowany w 1981 roku podczas 30. edycji programu American Bandstand, w którym wykonali nową wersję utworu „Rock and Roll Heaven”.
Chociaż Medley częściej poświęcał się karierze solowej, dalej występował z Bobbym Hatfieldem jako The Righteous BrothersPop Beat : Medley Earns Praise As 'New' Artist – latimes" [data dostępu: 1985-05-10] . W latach 90. duet ponownie stał się popularny dzięki utworowi pt. „Unchained Melody”, który w 1990 roku został użyty w filmie reżyserii Jerry’ego Zuckera pt. Uwierz w ducha“Lost That Lovin’ Feelin'” 1964-1965 . W marcu 2003 roku The Righteous Brothers został wprowadzony przez Billy’ego Joela do Rock and Roll Hall of Fame. Po śmierci Bobby’ego Hatfielda 5 listopada 2003 roku duet został rozwiązany. W styczniu 2016 roku Medley ogłosił reaktywację duetu, w którym jego nowym partnerem został Bucky Heard [data dostępu: 2016-02-05] .
Kariera solowa W 1968 rozpoczął karierę solową utworem „Can Can Make It Alone” napisanym przez Carole King. Następne nagrał single, takie jak „Brown Eyed Woman” (napisany przez Barry’ego Manna i Cynthię Weil) oraz „Peace, Brother, Peace”, które były hitami listy przebojów Top 40 Pop. W 1969 zajął drugie miejsce z piosenką „Evie” autorstwa Jimmy’ego Webba na Festival Internacional da Canção w Rio de JaneiroBill Medley – Evie" [data dostępu: 2008-02-05] oraz podczas ceremonii rozdania nagród Grammy 1969 wykonał utwór „Hey Jude”, a następnie podpisał kontrakt z wytwórnią A&M Records, z którym wydał wiele płyt. Jeden z utworów Medleya pt. „Freedom and Fear” z albumu Wings Michela Colombiera został nominowany do nagrody Grammy 1972 w kategorii Best Arrangement Accompanying VocalistGrammy Awards 1972 Michel Colombier – Wings – AllMusic.com .
W 1980 wydał kilka albumów solowych z lat 70. i 80. W 1980 wydał album pt. Sweet Thunder, zawierający własną wersję utworu „Don't Know Much”, którego oryginalnym wykonawcami są Linda Ronstadt i Aaron Neville. W 1982 podpisał kontrakt z Planet Records, a później z RCA Records. W 1984 i 1985 na liście przebojów Hot Country Songs znalazło się pięć singli Medleya: „Til Your Memory's Gone”, „I Still Do”, „I've Always Got the Heart to Sing the Blues”, „Is There Anything I Can Do” i „Women in Love”.
W 1987 w duecie z Jennifer Warnes wykonał przebój „(I've Had) The Time of My Life”, który znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu reżyserii Emile Ardolino pt. Dirty Dancing i stał się popularny na całym świecie. Piosenka zajęła wysokie miejsca na listach przebojów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Wielkiej Brytanii oraz zdobyła nagrodę Grammy 1988 w kategorii Best Pop Performance by a Duo or Group with Vocals i Oscara 1988 w kategorii Najlepsza piosenka dla kompozytorów.
Inne popularne utwory Medleya to: „Most of All You”, użyty w motywie końcowym filmu reżyserii Davida S. Warda pt. Pierwsza liga, „Friday Night’s A Great Night For Football” z filmu reżyserii Tony’ego Scotta pt. Ostatni skaut oraz jako utwór tematyczny do spin-offu sitcomu Growing Pains – Just The Ten of Us. Współpracował także z Giorgio Moroderem, z którym w 1988 roku nagrał utwór pt. „He Ain’t Heavy, That’s My Brother”, który stał się hitem w Wielkiej Brytanii, do którego nagrał wideo oraz który został wykorzystany jako motyw końcowy filmu reżyserii Petera MacDonalda pt. Rambo IIIRambo III – Giorgio Moroder .
W 1990 pojawił się w dwuczęściowym odcinku „Nareszcie!” sitcomu pt. Zdrówko – Nareszcie! (Finally!), a w 1998 wraz z Jennifer Warnes zaśpiewał utwór „Show Me The Light”, użyty podczas napisów końcowych filmu animowanego Rudolf czerwononosy renifer oraz piosenkę pt. „Lullabye” do albumu solowego znanego z występów w zespole rockowym – The Smashing Pumpkins, Life Begins Again.
W 2000 występował w zespołach teatralnych w Andy Williams Moon River Theatre w Bransonie stanie Missouri oraz w The Starlite Theatre w Wichita w stanie Kansas. Potem Medley zaczął także koncertować ze swoją córką McKenną i jej 3-butelkowym zespołem2012 Big E schedule: Eastern States Exposition [data dostępu: 2012-08-30] . 24 listopada 2013 roku Medley po raz pierwszy zagrał koncert w hali Wembley Arena w LondynieBill Medley announces first ever UK concert at Wembley .
24 kwietnia 2014 opublikował swój pamiętnik pt. The Time of My Life: A Righteous Brother's Memoir.
Życie prywatne Pierwszą żoną Billa Medleya była Karen O’Grady, którą poznał w 1963 roku w kościele, a w 1964 roku się ożenił oraz ma syna Darrina (ur. 1965). Para rozwiodła się w 1970 roku. W tym samym roku Medley ożenił się z Suzi Robertson, potem z Janice Gorham, jednak oba małżeństwa zostały unieważnione. Spotykał się z m.in.: Darlene Love, Mary Wilson, Connie FrancisThe Righteous Brothers, That Lovin' Feelin'... and why I'll never stop hunting the man who murdered my wife [data dostępu: 2014-05-17] . Był także bliskim przyjacielem Elvisa PresleyaBill Medley Remembers Elvis Presley (Inc. 'Old Friend' by Bill Medley) [data dostępu: 2016-11-27] .
W styczniu 1976 roku jego pierwsza żona Karen O’Grady została zgwałcona i zamordowana przez nieznanego sprawcę, w związku z czym Medley postanowił zawiesić karierę muzyczną, by zaopiekować się swoim 10-letnim wówczas synem Darrinem. Morderstwo nie zostało wyjaśnione, a Medley nawet zatrudnił prywatnego detektywa w celu wytropienia sprawcy. 27 stycznia 2017 roku Departament Szeryfa Hrabstwa Los Angeles ogłosił, że śledczy zastosowali kontrowersyjną metodę testowania DNA w celu rozwiązania niewyjaśnionych morderstw oraz ogłosił, że sprawa „została rozwiązana dzięki rodzinnemu DNA, które zidentyfikowało zabójcę”, którym okazał się Kenneth Troyer, zbiegły z więzienia przestępca seksualny, który został zabity przez policję w 1982 roku1976 murder of Righteous Brothers singer's ex-wife in Hermosa Beach solved [data dostępu: 2017-01-31] .
Bill Medley w 1986 roku poślubił swoją obecną żonę Paulę, z którą ma córkę McKennę (ur. 1987), która także jest piosenkarką i zaśpiewała wraz ze swoim ojcem w duecie jego przebój pt. „(I've Had) The Time of My Life” podczas jego jednej z tras koncertowychRighteous Daughter: Vocalist McKenna Medley, daughter of Bill, impresses at age 17 [data dostępu: 2004-07-24] Bill Medley, voice of Righteous Brothers, in Ridgefield [data dostępu: 2012-06-27] .
Dyskografia
Albumy Rok Album Najwyższe pozycje na listach Wytwórnia USBill Medley Chart History: Billboard 200 US CountryBill Medley Chart History: Top Country Albums 1968 Bill Medley 100% 188 – MGM Records 1969 Soft and Soulful 152 — 1970 Gone – – A&M Records 1970 Someone Is Standing Outside – — 1971 A Song for You – — 1973 Smile – — 1978 Lay a Little Lovin' on Me – – United Artists 1980 Sweet Thunder – – 1982 Right Here and Now – – Planet Records 1984 I Still Do – 58 RCA Records 1985 Still Hung Up on You – — 1988 The Best of Bill Medley – – MCA/Curb 1993 Going Home – – Essential 2007 Damn Near Righteous – – „–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.
Single