Ogród – w gwarze podhalańskiej słowo mające dwa znaczenia: termin topograficzny oznaczający wysoko w górach położony niewielki kociołek o podciętej ścianie i piarżystym dnie, taras na stromym stoku lub piętro doliny. W tym znaczeniu słowo ogród używane było głównie przez dawnych tatrzańskich pasterzy, myśliwych i kłusowników. W Tatrach istnieje wiele obiektów zawierających w nazwie słowa ogród, ogródek, np. Wielicki Ogród, Ponad Ogród Turnia, Wielki Złoty Ogród, Srebrny Ogródek. Nie wszystkie te nazwy są ludowego pochodzenia, niektóre utworzone zostały przez turystów, kartografów lub taterników. na Podhalu i Zamagurzu słowo ogród (zazwyczaj w liczbie mnogiej ogrody) oznaczało pole uprawne położone przy domu. Odróżniało się ono od pozostałych pół uprawnych tym, że było co roku nawożone i nie ugorowane (pozostałe pola uprawne co trzeci rok ugorowały). W ogrodzie (zwykle mówiono na ogrodach) uprawiano warzywa, lub len i konopie. Od tego znaczenia słowa także pochodzą niektóre nazwy geograficzne – np. Wielkie Ogrody w Jurgowie.
W Polsce występuje około 1250 nazw geograficznych ze słowem Ogród.
Przypisy Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004,
Kategoria:Góralszczyzna