Jan Doering (ur. 3 sierpnia 1873 w Wielbrandowie, zm. 16 października 1939 w Lesie Szpęgawskim) – kapłan diecezjalny, działacz społeczno-kulturalny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Julianny z domu Falgowskiej. Miał siedmioro rodzeństwa. Od 1895 studiował filozofię i teologię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 1 kwietnia 1899 w kaplicy pw. św. Barbary Seminarium Duchownego. Sprawował posługę duszpasterską jako wikary w parafiach: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Frydlądzie (1899–1900), św. Mikołaja w Fordonie (1901), św. Wojciecha w Jeleńczu (1902–1904), Podwyższenia Krzyża Świętego w Leśnie (1905), św. Marcina w Barłożnie (1905). W latach 1906–1907 był proboszczem (administratorem) Parafii św. Bartłomieja w Szembruku. Ok. 1908 pełnił posługę wikariusza w Parafii św. Mateusza w Starogardzie Gdańskim. W 1909 został pierwszym wikariuszem w Parafii w Wiśniewce. W latach 1913–1916 był proboszczem Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Legbądzie, w latach 1916–1939 proboszczem Parafii św. Barbary w Kokoszkowach. W latach 1916–1927 był aktywnym członkiem Rady Nadzorczej Banku Ludowego w StarogardzieKazimierz Ickiewicz, Sto lat tradycji Banku Spółdzielczego w Starogardzie (1897–1997) Kociewski Magazyn Regionalny 2 (21), Tczew 1998.. W dniu 24 listopada 1918 został wybrany na wiecu w Starogardzie zastępcą przewodniczącego Powiatowej Rady Ludowej. Od 1920 do 1939 był dziekanem starogardzkim. W 1927 poświęcił nowo wybudowany Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Suminie. 8 listopada 1930 „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej” Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki nadał Janowi Doeringowi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski..
Słynął z kazań, w których porywał słuchaczy. Działał w polskich organizacjach kulturalnych i społecznych m.in. w Towarzystwie Naukowym w Toruniu (od 1899) oraz w Towarzystwie Czytelni Ludowych.
Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Niemców 13 października 1939 i przewieziony do więzienia w Starogardzie Gdańskim, gdzie był torturowany. 16 października 1939 zamordowany w Lesie Szpęgawskim w masowej egzekucjiPiotr Szubarczyk, Polityka „umacniania niemczyzny” na ziemiach Rzeczypospolitej Polskiej wcielonych do Rzeszy (1939–1945) i jej skutki w powiecie starogardzkim „Rydwan” nr 1 (4), Muzeum Ziemi Kociewskiej, Starogard Gdański 2009, s. 93–95., w ramach „Intelligenzaktion” – eksterminacji polskiej inteligencji na terenie Pomorza.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego w Toruniu Kategoria:Duchowni diecezji chełmińskiej Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary zbrodni w Lesie Szpęgawskim Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1939