Stefan Michał Jan Berezowski (ur. 7 lipca 1897 we Lwowie, zm. 24 marca 1983 w Poznaniu) – podpułkownik pilot–obserwator Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Jana i Emili z domu de Fekete. W maju 1915 roku ukończył w Wiedniu średnią szkołę realną i został powołany do służby w armii austro-węgierskiej. Otrzymał przydział do Dywizjonu Armat Polowych Obrony krajowej Nr 43 (niem. k.k. Landwehr Feldkanonendivision Nr 43), z którego został wysłany na rok do szkoły oficerskiej 11 Korpusu w Jägerdorfie. W 1916 roku walczył na froncie włoskim jako dowódca kompanii karabinów maszynowych. W 1918 roku został skierowany do szkoły obserwatorów lotniczych w Wiener Neustadt, po jego ukończeniu otrzymał przydział do skierowany do Fliegerkompagnie 8. Wykonał tam 17 lotów bojowych.
2 listopada 1918 roku przejechał pociągiem z Krakowa do Lwowa i wstąpił do II bojowej eskadry we Lwowie. 21 stycznia 1919 roku został kontuzjowany w wypadku lotniczym pod Mińskiem, po rekonwalescencji skierowano go do Wojskowej Szkoły Lotniczej w Warszawie. Z powodu trudnej sytuacji na froncie polsko-bolszewickim został w marcu 1919 roku wcielony do 1 eskadry wywiadowczej. Walczył w jej składzie na froncie litewsko-białoruskim, gdzie latał w grupie gen. Szeptyckiego. 2 i 7 kwietnia wziął udział w lotach nad Lidą, podczas których przeprowadził rozpoznanie oraz zbombardował cele naziemne (m.in. koszary Armii Czerwonej). Zostało to odnotowane w porannym komunikacie operacyjnym Sztabu Generalnego z 8 kwietnia 1919 roku. W lipcu 1919 roku był jednym z dwóch obserwatorów jakimi dysponowała 1 ew, dlatego też często uczestniczył w lotach bojowych.
We wrześniu 1919 roku został skierowany na szkolenie do I Niższej Szkoły Pilotów w Krakowie. 26 kwietnia 1920 roku kontynuował szkolenie w Wyższej Szkole Pilotów na poznańskiej Ławicy. W czerwcu 1920 roku otrzymał przydział do 14 eskadry wywiadowczej. 20 maja 1920 roku został ciężko ranny podczas lotu bojowego.
8 lipca 1920 roku został zwolniony z czynnej służby w Wojsku Polskim bez zaliczenia do rezerwy. Powodem zwolnienia było oskarżenie o przyjmowanie łapówek. W 1921 roku został przyjęty z powrotem do czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim. Od 20 listopada 1921 roku służył w 5. eskadry wywiadowczej 3. pułku lotniczego w Poznaniu. 21 maja 1925 roku został mianowany dowódcą 34 eskadry lotniczej. 18 marca 1926 roku został powołany na stanowisko dowódcy nowo utworzonej 117 eskadry myśliwskiej, które pełnił do rozwiązania eskadry w maju 1926 r. W 1927 roku został mianowany komendantem pułkowej Szkoły Podoficerów Rezerwy Lotnictwa. Z dniem 3 listopada 1932 roku został przydzielony na czteromiesięczny kurs oficerów sztabowych lotnictwa przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza. W marcu 1933 roku, po ukończeniu kursu, został wyznaczony na stanowisko dowódcy dywizjonu w 3 pułku lotniczym. W 1934 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa w Bydgoszczy na stanowisko komendanta Technicznej Szkoły Podchorążych Lotnictwa. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 6. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Był wówczas dowódcą batalionu szkolnego lotnictwa w Świeciu.
Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do RAF. Otrzymał numer służbowy P-0436. Został uznany za przeciwnika politycznego rządu Władysława Sikorskiego i osadzony w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay na wyspie Bute. Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany i repatriował do Polski.
Zmarł 24 marca 1983 roku w Poznaniu. Został pochowany 5 kwietnia 1983 roku w grobie rodzinnym na Cmentarzu Junikowo (pole AZ kwatera 2-P-30).
Życie prywatne Od 1 lutego 1922 roku żonaty z Marią Anielą z Gałdyńskich, z którą miał syna Jana Franciszka (ur. 18 września 1922).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (9 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (28 lutego 1925)M.P. z 1925 r. nr 56, poz. 217 „za zasługi, położone dla armji Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie rozwoju lotnictwa”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Polowa Odznaka Pilota nr 41 (11 listopada 1928) Polowa Odznaka Obserwatora nr 31 (11 listopada 1928) Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, 1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 365. czechosłowacka Odznaka Pilota (1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 367.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierscy piloci Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Obserwatorzy 1 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Obserwatora Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Pilota Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie PSZ internowani na wyspie Bute Kategoria:Piloci 14 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Podpułkownicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1983