thumb|Tablica pamiątkowa - kościół w Sance Stanisław Kwiatkowski (ur. 4 listopada 1893 we Frywałdzie, zmarł 16 czerwca 1920 w Słobódce) – porucznik Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Hipolita i Franciszki z domu Janik. Od 1907 kształcił się w IV krakowskim gimnazjum realnym. Od 1913 był członkiem Związku Strzeleckiego. W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Maturę zdał 30 stycznia 1915 w WiedniuMarek Gałęzowski, Stanisław Kwiatkowski [w:] idem, „Pilnujcie honoru sztandaru pułkowego”. Oficerowie Legionów Polskich polegli w wojnie polsko-bolszewickiej, Warszawa: IPN, 2024, s. 215.. Początkowo służył na stanowisku instruktora kompanii, następnie przydzielony został do 5 baterii II dywizjonu 1 pułku artylerii. W maju 1915 mianowany do stopnia chorążego, objął dowodzenie plutonem w 2 baterii I dywizjonu 1 pułku artylerii. Wyróżnił się podczas walk na Polesiu. Awansowany na podporucznika z dniem 1 listopada 1916, rok później został awansowany do stopnia porucznika artylerii. Po ukończeniu kursu w Rembertowie został wyznaczony dowódcą 2 baterii w I dywizjonie 1 pułku artylerii. Po kryzysie przysięgowym w Polskiej Sile Zbrojnej – od 1 września 1917 do 1 lutego 1918 pełnił funkcję instruktora na kursie wyszkolenia artylerii, a następnie objął dowództwo oddziału haubic polowych, od 1 marca 1918 w stopniu porucznika. 1 października przydzielono go na stanowisko dowódcy (w zastępstwie) samodzielnej baterii w GarwolinieIbidem, s. 216..
Od 22 listopada 1918 w Wojsku Polskim, wcielony do 8 pułku artylerii polowej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej na stanowisku dowódcy III dywizjonu 8 pap. W trakcie walk pod Kowalami, w okolicach Słobódki, celnym ogniem dział raził wrogie pozycje, umożliwiając tym samym przeprowadzenie przez polską piechotę skutecznego ataku. Zmarł z odniesionych ran w szpitalu w Słobódce.
Pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nadanie Orderu Virtuti Militari zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.3447 z 27 grudnia 1921, opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 43 z dnia 27 grudnia 1921) i awansowany do rangi kapitana.
Stanisław Kwiatkowski nie zdążył założyć rodziny.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3665 – pośmiertnie, 27 grudnia 1921 Krzyż Walecznych trzykrotnie Krzyż Niepodległości Srebrny Medal Waleczności
Przypisy
Bibliografia Marek Gałęzowski, Stanisław Kwiatkowski [w:] idem, „Pilnujcie honoru sztandaru pułkowego”. Oficerowie Legionów Polskich polegli w wojnie polsko-bolszewickiej, Warszawa: IPN, 2024, s. 215-218.
Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Oficerowie artylerii Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Oficerowie 8 Płockiego Pułku Artylerii Lekkiej