Oddział partyzancki „Czantoria” – polski oddział ruchu oporu działający podczas II wojny światowej.
Historia Oddział partyzancki „Czantoria” powstał wiosną 1941 r., a w 1942 r. wszedł w skład Armii Krajowej jako pluton „Ustroń” i podlegał Inspektoratowi Rybnickiemu AK. W połowie 1943 r. liczył 23 żołnierzy pod dowództwem Klemensa Starzyka pseudonim „Szpak”. Działał głównie na terenie pasma Stożka i Czantorii oraz okolicznych miejscowościach, rozbrajając niemieckich żołnierzy i policjantów, likwidując konfidentów. 30 listopada 1943 r. hitlerowcy osaczyli 10 partyzantów z oddziału w zdekonspirowanej ziemiance na stokach Małej Czantorii. Czterem partyzantom udało się przebić przez pierścień obławy. Pozostała Szóstka, wraz z dowódcą oddziału, zginęli po krótkiej walce. Ich prochy spoczywają na cmentarzu ewangelickim w Nydku.
Obsada personalna 1943
Klemens Starzyk pseudonim „Szpak”. Dowódca Oddziału Alojzy Badura pseudonim „Tobiasz” Jan Bujok pseudonim „Jawor” Jan Polok pseudonim „Lis” Jan Pytel pseudonim „Góra” Paweł Śliż pseudonim „Czarny”
Upamiętnienie Skromny Pomnik upamiętniający śmierć członków oddziału znajduje się na Małej Czantorii.
30 listopada w okolicznych miejscowościach jest obchodzony Dzień pamięci oddziału Armii Krajowej „Czantoria”.
Przypisy
Kategoria:Historia Ustronia Kategoria:Oddziały partyzanckie Armii Krajowej