3 Humański Korpus Pancerny odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru i Suworowa (ros. 3-й танковый Уманский Краснознамённый ордена Суворова корпус) – jednostka pancerna Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.
Historia 3 Korpus Pancerny (w skrócie „3-й тк”) powstał w 1942 a jego pierwszym dowódcą został gen. Dmitrij MostowienkoJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 27-29.. Jednostka walczyła na froncie wschodnim wchodząc w skład 61 Armii, a następnie 2 Armii Pancernej. Dowodzona przez gen. mjr Nikołaja WiedieniejewaBolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s. 588. uczestniczyła w letniej ofensywie Armii Czerwonej. Nacierając na Warszawę 30 lipca opanowała Wołomin, a następnie Radzymin. W walkach z niemieckimi jednostkami pancernymi 1 Dywizją Pancerno-Spadochronową Hermann Göring, 3 Dywizją Pancerną SS „Totenkopf” i 5 Dywizją Pancerną SS „Wiking” poniosła olbrzymie straty i została zmuszona do odwrotu. Po walkach w rejonie Radzymina, 6 sierpnia 1944 wykrwawiony 3 Korpus Pancerny (podobnie jak pozostałe jednostki armii radzieckiej uczestniczące w bitwie), został zluzowany przez oddziały 70 i 47 armiiBolesław Dolata, Tadeusz Jurga, Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939–1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa 1971, s.439,440.Samuel Mitcham jr, Wojska pancerne. Ordre de Bataille. Warszawa 2010, s.262..
Na mocy rozkazu z 20 listopada 1944 3 Korpus Pancerny został przekształcony w 9 Gwardyjski Korpus Pancerny.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie korpusy pancerne Kategoria:Radzieckie jednostki pancerne utworzone w 1942 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1944