Stanisław Batko (23 kwietnia 1891 w Igołomi, zm. 15 maja 1928 w Borku) – żołnierz Legionów Polskich, armii austriackiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Madeja i Marianny z Dzierzów. Miał dwóch braci: Aleksandra i Wincentego oraz siostrę Helenę. W młodości uczył się kowalstwa, należał do Związku Strzeleckiego oraz do Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich i w szeregach 2 kompanii 4 pułku piechoty walczył na szlaku bojowym formacji legionowych. Podczas walk na Wołyniu, z własnej inicjatywy, na czele kilku żołnierzy przyszedł z odsieczą okrążonemu patrolowi ze swojej kompanii, biorąc do niewoli 6 żołnierzy rosyjskich oraz zdobywając broń. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Po kryzysie przysięgowym, wcielony do armii austriackiej. W 1918, przeniesiony do rezerwy.
Zamieszkał w Borku Fałęckim i pracował w tamtejszej fabryce kabli. Zginął w wypadku samochodowym w Borku Fałęckim i tam jest pochowany.
Był żonaty, córka Zuzanna Jadwiga (ur. 26 listopada1921).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6290 – 17 maja 1922
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica (1906–1918) Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Igołomi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy kowale Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Żołnierze 4 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1928