Delta (dheltaMałgorzata Borowska Μπαρμπαγιώργος. Książka do nauki języka nowogreckiego, s. 20, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 2006, , δελτα, pisana Δδ) – czwarta litera alfabetu greckiego, oznaczającą spółgłoskę zwarto-wybuchową „d”. Współcześnie, w języku nowogreckim jest wymawiana jako głoska międzyzębowa, zbliżona do angielskiego „th” /ð/, jak w wyrazie „the”.
Użycie jako symbolu Δ w matematyce oznaczenie wyróżnika funkcji kwadratowej w matematyce oznaczenie operatora Laplace’a (laplasjanu) w matematyce oznaczenie trójkąta, np. ΔABC w fizyce, matematyce i wielu dziedzinach techniki zwyczajowe oznaczenie dla przyrostu funkcji lub zmiennej w fizyce cząstek elementarnych – barion Δ w chemii – jeden z dwóch typów (obok Λ) helikalności związków o strukturze helisy
δ w matematyce oznaczenie funkcji (a właściwie dystrybucji) zwanej deltą Diraca, często również (podobnie jak epsilon) oznaczenie dowolnie małej liczby rzeczywistej dodatniej δ > 0, stosowane w dowodach twierdzeń w fizyce deltą (por. dioptria) oznacza się zdolność zbierającą układu optycznego (soczewki) w chemii – przesunięcie chemiczne w spektroskopii NMR w geografii oznaczenie delty rzecznej
Kodowanie W Unikodzie litera delta jest zakodowana: Znak Unicode Kod HTML Nazwa unikodowa Nazwa polska Δ U+0394 Δ lub Δ lub Δ GREEK CAPITAL LETTER DELTA wielka litera grecka delta δ U+03B4 δ lub δ lub δ GREEK SMALL LETTER DELTA mała litera grecka delta
W systemie LaTeX używa się znacznika: Znak LaTeX \Delta \delta
Zobacz też
lista jednoliterowych skrótów i symboli
Przypisy
Kategoria:Litery alfabetu greckiego