thumb|240px|Czołgi 7 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego podczas operacji berlińskiej 7 Berliński Gwardyjski Korpus Pancerny odznaczony Orderem Lenina, dwukrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru i Orderem Suworowa (ros. 7-й гвардейский танковый Берлинский ордена Ленина, дважды Краснознамённый, ордена Суворова корпус) – jednostka pancerna Armii Czerwonej, uczestniczyła w walkach przeciw armii niemieckiej na terytorium Związku Radzieckiego, Polski i III Rzeszy.
7 Gwardyjski Korpus Pancerny został utworzony rozkazem z 26 lipca 1943, przez przemianowanie 15 Korpusu Pancernego. Przeciw armii niemieckiej walczył głównie w składzie 3 Armii Pancerna Gwardii.
Na ziemiach polskich brał udział w operacji lwowsko-sandomierskiej Armii Czerwonej uczestnicząc m.in. w walkach o Przemyśl. Następnie uczestniczył w walkach na przyczółku baranowsko-sandomierskim oraz w walkach kończących okupację niemiecką w następujących miejscowościach: Częstochowa, Jędrzejów, Kłobuck, Praszka, Radomsko, Rybnik i Wieluń. W czasie tych walk dowodzony był głównie przez gen. mjra Siergieja Iwanowa.
W czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej 7 Gwardyjski Korpus Pancerny prowadząc natarcie razem z jednostkami 52 Armii opanował Jędrzejów. W nocy z 15 na 16 stycznia 1945 sforsował rzekę Pilicę. Następnie zgodnie z rozkazem, prowadził natarcie w kierunku Częstochowy, w czasie którego był atakowany przez niemieckie lotnictwo. Ataki lotnicze ustały kiedy wojska z 54 Gwardyjskiej Brygady Pancernej opanowały lotnisko we wsi Rudniki. W walkach o Częstochowę polegli m.in.: starszy lejtnant Adam Kowalczuk i kpt. Michaił Kuźmin.
Po walkach o Częstochowę 7 Gwardyjski Korpus Pancerny prowadził działania pościgowe w kierunku Wrocławia.
W czasie dalszych działań bojowych prowadzonych na terytorium III Rzeszy uczestniczył w zdobyciu m.in. Bunzlau, Haynau, Lauban, Naumburg am Queis i Goldberg. Najcięższe walki toczył o Lauban. Miasteczko zostało ostatecznie zdobyte 9 maja 1945 przez wojska 31 Armii w ramach operacji praskiej.
Po zakończeniu operacji berlińskiej w czasie której zdobyta został stolica Niemiec, 7 Gwardyjski Korpus Pancerny szlak bojowy zakończył w rejonie czeskiej Pragi.
Dowództwo korpusu gen. mjr Filipp Rudkin (26.07.1943 – 06.08.1943), gen. mjr Kiryłł Suleikow (03.08.1943 – 14.12.1943), gen. mjr Siergiej Iwanow (14.12.1943 – 20.07.1944), gen. mjr Wasilij Mitrofanow (21.07.1944 – 07.10.1944), gen. mjr Siergiej Iwanow (08.10.1944 – 10.04.1945), gen. mjr Wasilij Nowikow (09.04.1945 – 00.08.1945). Szef sztabu: płk Aleksandr Łozowski (26.07.1943 – 18.02.1944) płk Grigorij Puzankow (07.12.1943 – 09.05.1945).
Struktura organizacyjna 54 Gwardyjska Brygada Pancerna, dowódca: gen. mjr Iwan Czugunkow 55 Gwardyjska Brygada Pancerna, dowódca gen. mjr Dawid Draguński 56 Gwardyjska Brygada Pancerna, dowódca gen. mjr Zachar Slusarenko 23 Gwardyjska Brygada Piechoty Zmotoryzowanej, dowódca płk Aleksandr Gołowaczow.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie korpusy pancerne Kategoria:Radzieckie jednostki pancerne utworzone w 1943 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1946 Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Lenina Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Suworowa