Tadeusz Stecki (ur. 17 lutego 1864 w Sosnowcu, zm. 23 stycznia 1940 w Milanówku) – kapitan żeglugi wielkiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leona i Walerii z domu Świątkowskiej. Od 1873 mieszkał w Odessie w związku z przeniesieniem służbowym ojca – pracownika rosyjskiej administracji celnej. W 1874 rozpoczął naukę w gimnazjum klasycznym. Po ukończeniu w 1882 gimnazjum i uzyskaniu świadectwa dojrzałości zaciągnął się w charakterze praktykanta na okręt żaglowy, trójmasztowiec „Luka Padre”. Następnie uczęszczał do Szkoły Żeglugi Handlowej w Odessie, którą ukończył w 1885. Od czerwca 1888 pracował jako porucznik żeglugi wielkiej w kompanii żeglugowej Rosyjskie Towarzystwo Żeglugi Handlowej (Русское общество пароходства и торговли – РОПиТ). Służył jako młodszy pomocnik kapitana na statkach pasażerskich i towarowych pływających między portami Morza Czarnego i Morza Śródziemnego. 17 marca 1890 przed państwową komisją egzaminacyjną w Odessie uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej. Od 13 marca 1897 przez 21 lat pracował (najpierw jako oficer, później kapitan) we Flocie Ochotniczej (Доброво́льный флот), obsługującej linie dalekowschodnie. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej, jako chorąży rezerwy marynarki wojennej, został 12 lipca 1904 zmobilizowany do służby czynnej. Był oficerem nawigacyjnym statku „Смоленск”, przemianowanym podczas wojny na krążownik pomocniczy „Рион”. W tym miesiącu objął dowództwo zdobycznego okrętu „Formoza”. Miesiąc później został oficerem nawigacyjnym oddziału transportowców II Eskadry Oceanu Spokojnego. Po demobilizacji, 1 października 1905, wrócił do służby we Flocie Ochotniczej, gdzie wkrótce objął stanowisko kapitana i do 1914 dowodził statkami: „Володимир” (1907), „Нижний Новгород” (1910), „Могилев”, „Саратов”, „Петербург”, „Херсон” i „Киев”. Ponownie zmobilizowany podczas I wojny światowej, przewoził na transportowcu „Киев” amunicję z portów amerykańskich do Władywostoku i Archangielska. 1 sierpnia 1918 odszedł ze służby w rosyjskiej marynarce wojennej. 26 września 1918 przybył do Warszawy, a 15 maja 1919 został urzędnikiem cywilnym w Sekcji Ekonomicznej Departamentu dla Spraw Morskich Ministerstwa Spraw Wojskowych, której do 1922 podlegała marynarka handlowa. Uczestniczył w pracach nad zorganizowaniem szkolnictwa morskiego. Od sierpnia 1919 wchodził w skład komisji, która opracowywała statut i program nauczania dla przyszłej Szkoły Morskiej w Tczewie. Od 1 stycznia 1922 pracował w Ministerstwie Przemysłu i Handlu Departament Marynarki Handlowej (później Departament Morski Ministerstwa Przemysłu i Handlu), m.in. jako st. referent, radca ministerialny. Po przejściu 1 sierpnia 1931 w stan spoczynku pozostał członkiem Izby Morskiej i Komisji Kwalifikacyjnej dla spraw dyplomów oficerskich marynarki handlowej.
W latach 1925–1931 na łamach miesięcznika „Morze” publikował wspomnienia ze służby w rosyjskiej marynarce handlowej oraz wiele artykułów o rozwoju Polskiej Marynarki Handlowej i innych poświęconych problematyce morskiej.
W 1932 I Harcerska Drużyna Żeglarska w Obornikach przyjęła imię Kapitana Tadeusza Steckiego.
Miał żonę Józefę z Górskich.
Został pochowany na cmentarzu w Milanówku.
Artykuły opublikowane na łamach miesięcznika „Morze” Tajfun (1925, nr 1, s. 5) Czterdzieści dni na rafach (1925, nr 2, s. 6) Szkoła Morska w Tczewie (1925, nr 4, s. 10) Z pielgrzymką muzułmańską do Dżeddy (1925, nr 5, s. 7) Wyszkolenie przyszłych oficerów (1925, nr 6, s. 6) W sprawie statków dla „Polskiej Żeglugi Morskiej” (1925, nr 7, s. 4) Eksploatacja Portu Gdynia (1925, nr 12, s. 10) Szczury na statkach (koszta i rezultaty tępienia szczurów za pomocą wykurzania) (1926, nr 1, s. 11) Z dziennika marynarza (1926, nr 12, s. 8–9; 1927, nr 2, s. 14–16, nr 3–4, s. 12–14, nr 6, s. 10–12, nr 7, s. 10–12, nr 8–9, s. 24–25, nr 10, s 23–24; 1928, nr 2, s. 14–15, nr 10, s. 9–11) Subwencje dla polskich towarzystw okrętowych (1927, nr 3–4, s. 4) Motorowe czy parowe (1927, nr 5, s. 4–5) Fajka i morze (1927, nr 12, s. 6) Pod żaglami przez oceany (1928, nr 5, s. 18–19) Z pamiętnika angielskiego emigranta (1928, nr 6, s. 13–14, nr 7, s. 11–12, nr 8, s. 14–15) Na szlaku cyklonu (1929, nr 1, s. 21–22) Żałoba duńskiej marynarki handlowej (1929, nr 11, s. 8–9) Ze wspomnień starego kapitana. Z chorymi żołnierzami tureckimi z Morza Czerwonego do Konstantynopola (1931, nr 3, s. 9) Ze wspomnień starego marynarza. Ojciec Płaton (1931, nr 8, s. 12–13)
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (16 stycznia 1930) „za zasługi przy stworzeniu i rozwoju polskiej marynarki handlowej”. Order św. Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
Bibliografia Ryszard Mielczarek, Stecki Tadeusz, [w:] Polski słownik biograficzny, t. XLIII, Warszawa-Kraków 2004–2005.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu Kategoria:Ludzie związani z Milanówkiem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polscy oficerowie rosyjskiej marynarki wojennej Kategoria:Polscy oficerowie żeglugi Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Urzędnicy administracji żeglugi morskiej II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1940