Puchar Pokoju i Przyjaźni, także Puchar Krajów Demokracji Ludowej i Puchar Przyjaźni Krajów Socjalistycznych – cykl wyścigów kartingowych, odbywający się wśród zawodników państw socjalistycznych w latach 1964–1989.
Historia W ramach pucharu wyłaniano mistrza wśród kierowców i narodów. Pierwsza edycja cyklu odbyła się w 1964 roku, a wzięli w niej udział zawodnicy polscy, radzieccy, węgierscy i wschodnioniemieccy. Odbyły się wówczas trzy eliminacje (w NRD, Polsce i na Węgrzech). W pierwszych latach puchar zdominowali zawodnicy NRD, których gokarty były napędzane przez silniki MZ o pojemności 125 cm³. Pierwszym mistrzem został Winfried Parthum. Podczas zawodów w Segedynie w 1968 roku śmiertelnemu wypadkowi uległ Klaus Schuring, któremu przyznano pośmiertnie tytuł mistrzowski.
Do początku lat 70. tytuły dzielili między sobą kierowcy z NRD i ZSRR. W 1970 roku w zawodach zadebiutowała Czechosłowacja, która już rok później zdobyła mistrzostwo narodów, a kierowcy z tego kraju sześć razy z rzędu byli mistrzami w klasyfikacji kierowców. W sezonie 1974 w cyklu zadebiutowała Bułgaria, a w 1980 Rumunia. Puchar organizowano do 1989 roku.
Mistrzowie Sezon Kierowca Naród 1964 Winfried Parthum 1965 Horst Winzler 1966 1967 Aleksandr Safonow 1968 Klaus Schuring 1969 Aleksandr Safonow 1970 Horst Winzler 1971 Jürgen Koch 1972 1973 František Dykast 1974 Z. Kyselý 1975 František Dykast 1976 Pavel Kyselý 1977 Milan Šimák 1978 Milan Šimák 1979 Piotr Buszłanow 1980 Piotr Buszłanow 1981 Piotr Buszłanow 1982 Piotr Buszłanow 1983 Josef Kopecký 1984 1985 1986 1987 1988 1989
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Karting