Jerzy Tadeusz Prot PaszkudzkiW ewidencji c. k. armii był określany w języku niemieckim jako „Georg Ritter von Paszkudski”. W ewidencji Wojska Polskiego określany jako „Jerzy Paszkudzki” (1923, 1924), „Jerzy Tadeusz Prot Paszkudzki” (1928, 1934). (ur. 11 września 1885 w Tarnopolu, zm. 1940) – major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego, doktor praw, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 11 września 1885 w Tarnopolu. Był synem Mieczysława Paszkudzkiego herbu Zadora (właściciel dóbr, c. k. urzędnik) i Anieli Marii Dunin-Siemaszko (córka powstańca styczniowego Jana Dunina-Siemaszki, nauczycielka u hr. Stanisława Badeniego, delegatka Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego). Jego bratem był August Paszkudzki (ur. 1888, profesor gimnazjalny).
Przed 1912 uzyskał stopień doktora praw. Podjął pracę w C. K. Uprzywilejowanym Galicyjskim Akcyjnym Banku Hipotecznym we Lwowie, w którego dziale korespondencji oddziału handlowego od około 1911 był praktykantem, a od około 1913 urzędnikiem.
W c. k. armii został mianowany akcesistą (kandydat) aprowizacji wojskowej w rezerwie z dniem 1 stycznia 1909 od około 1909 w kolejnych latach pokoju pozostawał w ewidencji wojskowej••••. Podczas I wojny światowej w 1915 był oficerem prowiantowym w obozie dla jeńców w Aschach an der Donau. W 1917 na stałe przebywał w Pécs (Fünfkirchen), a w lipcu tego roku przebywał w Karlsbadzie. Od 1913 do 1916 był zastępcą prezesa zarządu Towarzystwa Szkoły Handlowej we Lwowie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora intendenta ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Z ramienia intendentury był szefem magazynu 6 Armii na dworcu Czerniowieckim we Lwowie, gdzie 1 kwietnia 1921 wybuchł pożar. W 1923, był oficerem Okręgowego zakładu Intendentury we Lwowie. W 1924 był kierownikiem Kierownictwa Rejonu Intendentury Tarnopol. Z ramienia szefostwa intendentury prowadził kontrolę, w związku z którą w 1925 przed Wojskowym Sądem Okręgowym we Lwowie stanęli oskarżeni o nadużycia finansowe żołnierze Rejonowego Zakładu Żywnościowego w Złoczowie (m.in. mjr Anoni Geisler i ppłk Władysław Gabiel). W 1928 był kierownikiem Kierownictwa Rejonu Intendentury Lwów. Według stanu z 1934 jako major intendent dyplomowany stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.
Po wybuchu II wojny światowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i nastaniu okupacji sowieckiej został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD we Lwowie 9/10 grudnia 1939. W 1940 został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-15 oznaczony numerem 2244 i określony dosłownie jako Grigorij – stąd później przyjęto imię Grzegorz – Paszkutski). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Był żonaty z Heleną, która podczas wojny została zesłana do ZSRR i pod koniec 1941 przebywała w rejonie Ajagöz w sowchozie Mynbułak, następnie w Semipałatyńsku•.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Majorowie intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie intendenci z wyższymi studiami wojskowymi Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Jerzy Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w 1940