W c. k. armii został mianowany akcesistą (kandydat) aprowizacji wojskowej w rezerwie z dniem 1 stycznia 1909 od około 1909 w kolejnych latach pokoju pozostawał w ewidencji wojskowej••••. Podczas I wojny światowej w 1915 był oficerem prowiantowym w obozie dla jeńców w Aschach an der Donau. W 1917 na stałe przebywał w Pécs (Fünfkirchen), a w lipcu tego roku przebywał w Karlsbadzie. Od 1913 do 1916 był zastępcą prezesa zarządu Towarzystwa Szkoły Handlowej we Lwowie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora intendenta ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Z ramienia intendentury był szefem magazynu 6 Armii na dworcu Czerniowieckim we Lwowie, gdzie 1 kwietnia 1921 wybuchł pożar. W 1923, był oficerem Okręgowego zakładu Intendentury we Lwowie. W 1924 był kierownikiem Kierownictwa Rejonu Intendentury Tarnopol. Z ramienia szefostwa intendentury prowadził kontrolę, w związku z którą w 1925 przed Wojskowym Sądem Okręgowym we Lwowie stanęli oskarżeni o nadużycia finansowe żołnierze Rejonowego Zakładu Żywnościowego w Złoczowie (m.in. mjr Anoni Geisler i ppłk Władysław Gabiel). W 1928 był kierownikiem Kierownictwa Rejonu Intendentury Lwów.