Ignacy Tadeuszczak (ur. 22 lutego 1900 w Poznaniu, zm. 4 marca 1975 tamże) – żołnierz armii niemieckiej, Wojsk Wielkopolskich, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Michaliny ze Skulskich. Absolwent szkoły powszechnej i kursów elektromonterskich. W 1917 powołany do armii niemieckiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej.
W 1919 wstąpił do 3 pułku Strzelców Wielkopolskich i w jego składzie walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W sierpniu 1920 jako goniec d-cy pułku, został wysłany z ważnym meldunkiem do II baonu 57 pp Wlkp. Ostrzeliwany, bronił się dzielnie, a kiedy zabito pod nim konia, pieszo dotarł do baonu. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po wojnie zdemobilizowany. Pracował w różnych zawodach, często pozostawał bez pracy.
W 1939 powtórnie zmobilizowany. W kampanii wrześniowej walczył w oddziałach Armii „Poznań”.
Po wojnie pracował w Studium Wojskowym Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Poznaniu. Zmarł w Poznaniu, pochowany na cmentarzu Górczyńskim.
Był żonaty z Marią z Owczarczaków; córki: Bożena i Wanda.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 4631) Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Żołnierze 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu