Walerian Kwiatkowski (ur. 1897 w Krasnopolu, zm. 1974 w Londynie) – polski historyk, pedagog.
Życiorys Nauczyciel w Korpusie Kadetów we Lwowie oraz Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Wilnie. Podczas okupacji sowieckiej w Wilnie działacz konspiracyjny. Pracował także w redakcji „Tygodnika APW”. Od 1922 prowadził badania nad filologią ukraińską, studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, w 1927 uzyskał stopień magistra filozofii, a w 1930 doktora filozofiiJacek Pietrzak, Rola czasopisma „Junak” w kształtowaniu postaw młodzieży szkół junackich na Bliskim Wschodzie (1943-1947), Łódzkie Studia Teologiczne 27 (2018) 4. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, od 1949 do 1953 pracował w szkolnictwie Komitetu Oświaty dla Polaków. W 1954 habilitował się z zakresu filologii słowiańskiej na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie, w 1956 został tam profesorem nadzwyczajnym. Walerian Kwiatkowski był autorem wielu książek i opracowań historycznych m.in. Walka o wolność i potęgę Polski : z dziejów lat 1863–1930, Wyspiański, Bandurski, Piłsudski: trzy odczyty o Wyspiańskim, Polska Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1933) „za zasługi na polu pracy oświatowej w wojsku”.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie Kategoria:Ludzie urodzeni w Niżankowicach (Ukraina) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polonia w Wielkiej Brytanii Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie Kategoria:Zmarli w 1974