Wiwera malajska, (Viverra tangalunga) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny wiwer (Viverrinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae). Jest wymieniony przez IUCN jako gatunek „najmniejszej troski”, ponieważ jest stosunkowo szeroko rozpowszechniony, wydaje się tolerować zdegradowane siedliska i występuje na wielu obszarach chronionych.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1832 roku brytyjski zoolog John Edward Gray nadając mu nazwę Viverra tangalunga. Holotyp pochodził z Sumatry Zachodniej. Podgatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1920 roku brytyjscy zoolodzy Herbert Christopher Robinson i Cecli Boden Kloss nadając mu nazwę Viverra tangalunga lancavensis. Holotyp pochodził z wyspy Langkawi.
Konieczna jest rewizja systematyczna V. tangalunga. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.
Etymologia Viverra: „fretka”. tangalunga: „wiwera”. lankavensis: Langkawi, Malezja.
Zasięg występowania Wiwera malajska występuje w południowo-wschodniej Azji zamieszkując w zależności od podgatunku: V. tangalunga tangalunga – Półwysep Malajski, Sumatra, Borneo, Celebes i kilka mniejszych indonezyjskich wysp (archipelag Rhio-Lingga, Bangka, Belitung, Karimata, Banggi, Buton i Ambon) oraz Filipiny; dwie obserwacje z Jawy, ale brak dowodów by była to rodzima populacja. V. tangalunga lankavensis – Malezja (Langkawi).
Został także wprowadzona na wyspy Sulawesi i Maluku. Dokumenty muzealne wskazują, że cyweta malajska występowała również na indonezyjskich wyspach Jawa, Bawal i Telok Pai oraz na filipińskiej wyspie Leyte. W 2012 roku osobnik został sfotografowany w SingapurzeLim, N. T., and Ouyang, X. (2012). Occurrence of the Malay civet, Viverra Tangalunga (Mammalia: Carnivora: Viverridae) in Singapore. Nature in Singapore 5: 79–81..
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 54–77,3 cm, długość ogona 26–39,5 cm, obwód szyi 18–23,1 cm, długość ucha 2,5–4,8 cm, długość tylnej stopy 8,2–11,6 cm; masa ciała 3–7 kg.
Ekologia Wiwera malajska zamieszkuje wiele różnych siedlisk, w tym lasy, siedliska wtórne, grunty uprawne i obrzeża wiosekColon, C.P. (2002). Ranging behaviour and activity of the Malay civet (Viverra tangalunga) in a logged and an unlogged forest in Danum Valley, East Malaysia. Journal of Zoology (London) 257: 473–485..
Ochrona Wiwera malajska jest chroniona w Malezji zgodnie z ustawą o ochronie przyrody (WPA) z 1972 r. Jednak na wielu obszarach wiejskich półwyspu Malezja cywety są uważane za szkodniki, ponieważ polują na małe zwierzęta gospodarskie i plądrują sady owocowe. Sekcja 55 WPA z 1972 r. pozwala rolnikom zastrzelić każde dzikie zwierzę, które powoduje uszkodzenie ich mienia, o ile podjęto uzasadnione wysiłki, aby odstraszyć zwierzę.
Przypisy
Kategoria:Wiwerowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1832 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya