Pandemia COVID-19 w Wielkiej Brytanii – pandemia zachorowań na ostrą zakaźną chorobę układu oddechowego COVID-19 wywoływaną przez wirusa SARS-CoV-2.
Pandemia choroby ciężkiego ostrego zespołu oddechowego wirusa SARS-CoV-2 rozprzestrzeniła się w styczniu 2020 na Zjednoczone Królestwo, lecz przypadki koronawirusa potwierdzono w lutym. 28 lutego 2020 zanotowano przypadek wirusa SARS-CoV-2 w Wielkiej Brytanii. W marcu wykryto przypadki zakażeń w Anglii, Walii, Irlandii Północnej i Szkocji. Pierwsza fala zakażeń trwała do lipca, a u jej szczytu potwierdzono 5487 przypadków jednego dnia (24 kwietnia) oraz 1224 zgonów (22 kwietnia). Obecnie trwa druga fala zapoczątkowana we wrześniu. Podczas jej trwania maksymalnie potwierdzono 26 687 przypadków w jednym dniu (22 października) oraz 492 zgony (5 listopada).
Do 29 października 2020 odnotowano ponad milion potwierdzonych przypadków zakażenia koronawirusem w Wielkiej Brytanii oraz ponad 55 tys. zgonów. 11 listopada 2020 przekroczono granicę zgonów.
Chronologia wydarzeń 12 stycznia 2020 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła, że nowy wirus z grupy koronawirusów jest przyczyną choroby układu oddechowego u grupy ludzi w mieście Wuhan w Chinach. Współczynnik śmiertelności był znacznie niższy niż w przypadku SARS z 2003 r. aczkolwiek współczynnik zakażania był wyższy, ze znaczną ilością zgonów.
Zima 2019–2020: Pierwsze przypadki Styczeń 2020
Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Wspólnoty odradziło podróży do Wuhan, pierwotnego epicentrum wybuchu epidemii, po dwóch dniach rozszerzyło zalecenia na całą prowincję Hubei, a na koniec miesiąca na całe Chiny. Minister zdrowia Matt Hancock oznajmił w Izbie Gmin, że 200 Brytyjczyków przebywających w Wuhan otrzyma propozycję repatriacji do Wielkiej Brytanii.
31 stycznia potwierdzono dwa pierwsze zakażenia koronawirusem na terenie kraju.
Luty 2020
Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej (Department of Health and Social Care) ogłosiło, że osoby powracające z Hubei, Iranu i niektórych regionów Korei Południowej muszą poddać się izolacji, nawet jeśli nie mają objawów. Całkowita liczba przypadków wzrosła do 23, z pierwszymi przypadkami w Walii, Szkocji i Irlandii Północnej.
28 lutego zmarł pierwszy obywatel Wielkiej Brytanii zarażony koronawirusem. Był on jednym z pasażerów statku pasażerskiego Diamond Princess, na którym w sumie stwierdzono 712 przypadków. Statek znajdował się wtedy w Japonii.
Wiosna 2020: Pierwsza fala Marzec 2020
3 marca rząd brytyjski przedstawił plan działania. Dyrektor Public Health England (agencja podległa Ministerstwu Zdrowia i Opieki Społecznej) powiedział, że rozprzestrzenienie się wirusa na terenie Wielkiej Brytanii jest „wysoce prawdopodobne”. Dwa dni później w Reading zmarła pierwsza osoba w Wielkiej Brytanii zarażona koronawirusem, a druga w Milton Keynes, jeszcze tego samego dnia.
6 marca premier Boris Johnson ogłosił dofinansowanie wysokości 46 milionów funtów na badania nad szczepionką i szybkimi testami diagnostycznymi. 3 dni później kanclerz skarbu Rishi Sunak przedstawił budżet, który obejmował 30 miliardów funtów na ochronę gospodarki przed skutkami pandemii.
Rząd zalecił aby osoby z gorączką lub kaszlem izolowały się przez siedem dni. Szkoły zostały poproszone o odwołanie wyjazdów zagranicznych, a osobom powyżej siedemdziesiątego roku życia z istniejącymi chorobami zalecono unikanie rejsów wycieczkowych. mały|300x300px|Dystans społeczny w aptece w Londynie (23 marca 2020 r.) 9 marca Foreign Office odradziło podróży do Włoch, poza koniecznymi. Cała Wielka Brytania została objęta ograniczeniami (tzw. nationwide lockdown).
10 marca minister zdrowia Nadine Dorries otrzymała pozytywny wynik koronawirusa.
12 marca dyrektorzy medyczni (UK Chief Medical Officers) podnieśli przewidywane ryzyko dla Wielkiej Brytanii z „umiarkowanego” na „wysokie”, tego dnia liczba zakażeń sięgnęła 590.
13 marca ogłoszono odroczenie majowych wyborów samorządowych o rok, do 6 maja 2021. Tego samego dnia zmarła pierwsza osoba w Szkocji.
14 marca rząd ogłosił kontrowersyjny plan „odporności stadnej”, Stany Zjednoczone objęły Wielką Brytanię zakazem podróżowania, a supermarkety wystosowały list z prośbą do klientów o nie wykupywanie w panice produktów pierwszej potrzeby.
15 marca Foreign Office odradziło podróży do Hiszpanii i Stanów Zjednoczonych, z wyjątkiem tych niezbędnych. Minister zdrowia Matt Hancock ogłosił, że każdy mieszkaniec Wielkiej Brytanii w wieku powyżej 70 lat zostanie poinformowany „w ciągu najbliższych tygodni”, aby izolował się przez „bardzo długi czas” w celu ochrony przed koronawirusem. Rząd ogłosił plan organizowania codziennie transmitowanych w telewizji konferencji prasowych w celu poinformowania opinii publicznej o walce z pandemią koronawirusa, począwszy od poniedziałku 16 marca. Londyński Old Vic odwołał przedstawienie z powodu pandemii, jako pierwszy teatr na West Endzie.
16 marca rząd wezwał firmy do wsparcia dostaw respiratorów i komponentów do ich budowy. National Health Service miał dostęp do 8175 sztuk, jednak oceniono, że potrzebnych może być 30 000. Teatry w całym kraju zostały pozamykane, a Boris Johnson wezwał do powstrzymania się od podróży, odwiedzin i rozpoczęcia pracy z domu jeśli jest to możliwe.
17 marca Kanclerz skarbu Rishi Sunak ogłosił, że 330 miliardów funtów zostanie udostępnione w postaci gwarancji kredytowych dla firm dotkniętych wirusem. Rząd zapowiedział pakiet pomocy o wartości 3.2 miliona funtów dla osób bezdomnych, zwłaszcza tych z problemami zdrowotnymi, które są bardziej narażone na zakażenie.
18 marca rząd zapowiedział zamknięcie wszystkich szkół od piątku 20 marca poza tymi, w których uczą się dzieci kluczowych pracowników (służba zdrowia, supermarkety itd.) i odwołał wszystkie egzaminy w tym roku. Wprowadził także prawo zakazujące eksmisji przez kolejne 3 miesiące. 50-ty Glastonbury Festival został odwołany. Supermarkety wprowadziły limity na podstawowe produkty.
19 marca zmarła pierwsza osoba w Irlandii Północnej. Rząd przyznał 1,6 miliarda funtów samorządom na opiekę społeczną, a także 1,3 miliarda dla służby zdrowia, by wesprzeć wypisanie pacjentów ze szpitali i kontynuacji opieki w domach.
20 marca Boris Johnson nakazał zamknięcie wszystkich kawiarni, pubów i restauracji, z wyjątkiem serwowania na wynos. Wszystkie kluby nocne, teatry, kina, siłownie i centra rekreacyjne otrzymały nakaz zamknięcia „tak szybko, jak to możliwe”. Jednocześnie kanclerz skarbu Rishi Sunak ogłosił, że rząd przyznał pracodawcom 80% wynagrodzenia za niepracujących pracowników, do 2500 funtów miesięcznie, w ramach ochrony miejsc pracy.
21 marca Driver and Vehicle Standards Agency (DVLA) ogłosiło, że wszystkie testy teoretyczne na prawo jazdy zostają odroczone do 20 kwietnia, a praktyczne na co najmniej 3 miesiące. Przepisy dotyczące zamknięcia punktów sprzedających jedzenie na miejscu weszły w życie o godzinie 14 czasu lokalnego. Sieci handlowe Tesco, Asda, Aldi i Lidl rozpoczęły rekrutację nowych pracowników.
22 marca Rada Pielęgniarek i Położnych (Nursing and Midwifery Council) ogłosiła, że ponad 5600 byłych pielęgniarek zarejestrowało się, aby oferować swoje usługi w walce z koronawirusem. Stacja telewizyjna ITV zapowiedziała tymczasowe wstrzymanie nagrań kolejnych odcinków oper mydlanych Coronation Street i Emmerdale. Dzienne programy Lorraine i Loose Women również tymczasowo zaprzestaną nadawania na żywo.
23 marca Boris Johnson ogłosił nowe surowe zasady obowiązujące w całej Wielkiej Brytanii, mające na celu spowolnienie rozprzestrzeniania się choroby poprzez ograniczenie przenoszenia choroby między różnymi gospodarstwami domowymi. Polecił, by wszyscy mieszkańcy kraju pozostali w domach, z wyjątkiem wyjścia po podstawowe zakupy (takie jak żywność i lekarstwa), ćwiczenie na świeżym powietrzu (raz dziennie) samodzielnie, bądź z osobami mieszkającymi w tym samym gospodarstwie domowym, wyjścia do lekarza czy pomocy drugiej osobie, dojazdów do i z pracy, o ile nie ma możliwości pracy z domu. Wszystkie sklepy, biblioteki, siłownie, miejsca kultu, place zabaw zostały zamknięte, a policja otrzymała uprawnienia do egzekwowania przepisów, włącznie z nakładaniem kar finansowych.
24 marca minister zdrowia Matt Hancock ogłosił, że rząd otworzy tymczasowy szpital, NHS Nightingale Hospital w centrum wystawienniczo-konferencyjnym ExCeL w Londynie. Po raz pierwszy wszystkie sieci komórkowe w Wielkiej Brytanii wysłały rządowe powiadomienie tekstowe. Wiadomość brzmiała: „GOV.UK CORONAVIRUS ALERT. Nowe zasady obowiązujące teraz: musisz zostać w domu. Więcej informacji i wyjątków na stronie gov.uk/coronavirus. Zostań w domu. Chroń NHS. Ratuj życie”. Tego samego dnia kościół anglikański zamknął wszystkie swoje budynki, a BBC odroczyło planowane wcześniej zwolnienie 450 pracowników.
25 marca książę Karol otrzymał pozytywny wynik koronawirusa. Dwóch pierwszych lekarzy zmarło na COVID-19, jeden lekarz ogólny, a drugi chirurg. Również brytyjski dyplomata Steven Dick, zastępca ambasadora na Węgrzech, zmarł w Budapeszcie po zarażeniu się wirusem. Tego samego dnia zamknięto parlament na miesiąc.
26 marca rząd ogłosił, że niektórzy samozatrudnieni będą otrzymywać 80% zysków, do 2500 funtów miesięcznie.
27 marca Premier Boris Johnson i sekretarz zdrowia Matt Hancock otrzymali pozytywne wyniki testu na COVID-19. Główny doradca medyczny Chris Whitty i posłanka Partii Pracy Angela Rayner, sekretarz stanu ds. edukacji w gabinecie cieni, również potwierdzili, że mają objawy i się izolują. Sieć restauracji Leon ogłosiła, że będzie dostarczać 5600 bezpłatnych posiłków dziennie personelowi intensywnej opieki medycznej NHS w londyńskich szpitalach w ramach akcji „Feed NHS”. Tego dnia odwołano też odbywający się co roku festiwal Cambridge Folk.
28 marca dr Jenny Harries, zastępczyni dyrektora medycznego Anglii, zasugerowała, że może upłynąć sześć miesięcy, zanim życie będzie mogło powrócić do „normalności”, ponieważ środki dystansowania społecznego będą musiały być zmniejszane „stopniowo”. Tego samego dnia pierwsza pielęgniarka NHS zmarła na COVID-19. mały|300x300px|Główne wejście do szpitala NHS Nightingale w Londynie (30 marca 2020 r.) 31 marca liczba osób przebywających w szpitalach przekroczyła . Od początku pandemii zakażonych zostało osób, a 2453 zmarły.
Kwiecień 2020
1 kwietnia minister zdrowia Matt Hanhock zapowiedział, że do końca kwietnia dzienna liczba wykonywanych testów wzrośnie do .
3 kwietnia otwarto tymczasowy szpital polowy NHS Nightingale w Londynie, zatrudniający personel NHS i wojskowy z 500 łóżkami i potencjalną pojemnością 4000. Był to pierwszy z kilku takich obiektów planowanych w Wielkiej Brytanii.
4 kwietnia 5-letnie dziecko zmarło na COVID-19, uważane za najmłodszą ofiarę do tego czasu.
5 kwietnia królowa Elżbieta II przemówiła w orędziu transmitowanym na żywo w telewizji publicznej, po raz czwarty w historii swojego panowania. Podziękowała służbie zdrowia, a także dodała otuchy mieszkańcom Wielkiej Brytanii i całej Wspólnoty Narodów. Premier Boris Johnson został przyjęty do szpitala, 10 dni po otrzymaniu wyniku pozytywnego. Minister zdrowia Matt Hancock ogłosił, że rząd stara się zapewnić szpitalom dostęp do respiratorów, a ich liczba obecnie waha się między 9000 a .
6 kwietnia premier Boris Johnson został przyjęty na intensywną terapię w szpitalu św. Tomasza w Londynie. Jego obowiązki przejął pierwszy sekretarz stanu Dominic Raab.
9 kwietnia Boris Johnson opuścił intensywną terapię, aczkolwiek dalej przebywał w szpitalu.
10 kwietnia Matt Hancock powiedział, że „herkulesowe wysiłki”, aby zapewnić codzienne dostawy środków ochrony indywidualnej (PPE) pracownikom na pierwszej linii frontu, w tym rząd pracuje nad utworzeniem krajowego przemysłu wytwórczego do produkcji sprzętu ochronnego. W całej Wielkiej Brytanii otwarto również piętnaście ośrodków testowych drive-through w celu testowania pracowników pierwszej linii frontu walki z koronawirusem.