Wilhelmine Heimburg, właściwie Emilie Wilhelmine Bertha Behrens (ur. 7 września 1848 w Thale, zm. 9 września 1912 w Niederlößnitz) – niemiecka pisarka.
Życiorys
Bertha Behrens urodziła się w 1848 r. w Thale. Jej ojcem był Hugo Behrens (1820–1910), doktor wojskowy i pisarz (pseudonim B. Renz), a matką Karolina Henrietta Bertha Daude (1826–1910). Kształciła się w Quedlinburgu, gdzie jej ojciec został przeniesiony w 1852 roku. W dzieciństwie i wczesnej młodości często przeprowadzała się ze względu na służbę wojskową ojca. W 1868 r. rodzina mieszkała w Głogowie, a od 1876 do 1878 r. w Salzwedel, gdzie napisała swoją pierwszą powieść Melanie, która ukazała się w kobiecej gazecie „Viktoria” w 1876 r. i zyskała przychylność czytelników.
W 1878 r. ukazała się pierwsza powieść w formie książkowej Aus dem Leben meiner alten Freundin ukazująca sielankowy obraz życia małego miasteczka. Powieść Ihr einziger Bruder (1882) osiągnęła 17 wydań. Od 1878 r. była stałym pracownikiem Ernsta Keila, wydawcy popularnego magazynu „Die Gartenlaube”. Wszystkie jej późniejsze powieści zostały po raz pierwszy opublikowane w czasopiśmie „Gazebo”, zanim ukazały się w formie książkowej.
Kolejno mieszkała we Frankfurcie nad Menem, Arnstadt a od 1881 r. w Kötzschenbroda, dzielnicy saksońskiego miasta Radebeul w powiecie miśnieńskim. Od czasu pobytu w Arnstadt przyjaźniła się z cenioną pisarką Eugenie Marlitt. Po jej śmierci w 1887 r. została poproszona o dokończenie powieści Das Eulenhaus nad którą zaczęła pisać Marlitt przed śmiercią, aby mogła zostać dołączona do wydanej pośmiertnie kolekcji Marlitt-Gesamtausgabe. W 1910 r., po śmierci ojca, kupiła dom w Niederlößnitz, obecnie dzielnica Radebeul.
Bertha Behrens publikowała powieści pod pseudonimem Wilhelmine Heimburg. W swoich powieściach poruszała problemy i potrzeby współczesnych jej kobiet. Tworzyła historie bez konkretnego tła historycznego, a także osadzone w zamkach i wśród szlachty, w których popierała równe prawa dla wszystkich ludzi. Zyskała dużą popularność dzięki licznym powieściom, które publikowane były w dużych nadkładach. Cieszyła się uznaniem krytyki literackiej, była ceniona przez niemieckich pisarzy m.in. Theodora Storma, Adolfa Hinrichsena, Hedwigę Courths-Mahler. Theodor Fontane opisał w swojej autobiografii, z jakim entuzjazmem czytano jej dzieła.
Wybrana twórczość Aus dem Leben meiner alten Freudin, 1879 Lumpenmüllers Lieschen, 1879 Ihr einziger Bruder, 1882 Waldblumen, 1882 Trudchens Heirat, 1884 Ein armes Mädchen. Das Fräulein Pate, 1886 Dazumal, eight stories, 1887 Unter der Linde, 1888 Eine unbedeutende Frau, 1891 Um fremde Schuld, 1895 Antons Erben, 1898 Sette Oldenroths Liebe, 1902 Gesammelte Romane und Novellen, dziesięć tomów, 1894–97 Dr. Danz und seine Frau, 1903 Wie auch wir vergeben, 1907 Ueber steinige Wege, 1908 Der Stärkere, 1909 Familie Lorenz, 1910
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Wilhelmine Heimburg w Deutsche Nationalbibliothek Dzieła Wilhelmine Heimburg w Bayerische Staatsbibliothek Dzieła Wilhelmine Heimburg w Project Gutenberg
Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Niemieccy pisarze