Kolejno mieszkała we Frankfurcie nad Menem, Arnstadt a od 1881 r. w Kötzschenbroda, dzielnicy saksońskiego miasta Radebeul w powiecie miśnieńskim. Od czasu pobytu w Arnstadt przyjaźniła się z cenioną pisarką Eugenie Marlitt. Po jej śmierci w 1887 r. została poproszona o dokończenie powieści Das Eulenhaus nad którą zaczęła pisać Marlitt przed śmiercią, aby mogła zostać dołączona do wydanej pośmiertnie kolekcji Marlitt-Gesamtausgabe. W 1910 r., po śmierci ojca, kupiła dom w Niederlößnitz, obecnie dzielnica Radebeul.
Bertha Behrens publikowała powieści pod pseudonimem Wilhelmine Heimburg. W swoich powieściach poruszała problemy i potrzeby współczesnych jej kobiet. Tworzyła historie bez konkretnego tła historycznego, a także osadzone w zamkach i wśród szlachty, w których popierała równe prawa dla wszystkich ludzi. Zyskała dużą popularność dzięki licznym powieściom, które publikowane były w dużych nadkładach. Cieszyła się uznaniem krytyki literackiej, była ceniona przez niemieckich pisarzy m.in. Theodora Storma, Adolfa Hinrichsena, Hedwigę Courths-Mahler. Theodor Fontane opisał w swojej autobiografii, z jakim entuzjazmem czytano jej dzieła.