thumb|Grób na cmentarzu junikowskim. Józef Jakubowski (ur. 12 marca 1897 w Marlewie, zm. 1984 w ChludowieOborniki Nasze Miasto, HISTORIA: Życiorysy powstańców wielkopolskich) – polski pilot wojskowy i cywilny, nestor lotnictwa polskiego, powstaniec wielkopolski i śląski.

Życiorys W styczniu 1915 został zmobilizowany do armii niemieckiej i przydzielony do jednostki lotniczej w Grudziądzu, a potem do szkoły pilotów w Koszalinie. Naukę ukończył w 1916. Latał w eskadrach wywiadowczej i myśliwskiej. Po otrzymaniu urlopu przyjechał do domu i już nie wrócił do służby w armii niemieckiej. Wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego w Poznaniu. Brał udział w walkach powstańczych o zdobycie lotniska na Ławicy.

Po zakończeniu powstania wielkopolskiego szkolił pilotów i obserwatorówMariusz Niestrawski, Personel latający lotnictwa wielkopolskiego (styczeń – wrzesień 1919) [w:] Info Lotnicze]. 1. Eskadry Wielkopolskiej (późniejszej 12. Eskadry Wywiadowczej). Odbywał loty nad Śląskiem, rozrzucając tam ulotki wzywające do powstania. W wojnie polsko-bolszewickiej latał bojowo podczas bitwy nad Berezyną. Po odparciu bolszewików został pilotem-oblatywaczem w 3. pułku lotniczym, który stacjonował na poznańskiej Ławicy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 6. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa. Posiadał przydział w rezerwie do 3 pułku lotniczego.

W 1922 był w Poznaniu współzałożycielem Związku Lotników Polskich, a w latach późniejszych był zwierzchnikiem pilotów w Towarzystwie Lotnictwa Komunikacyjnego w Poznaniu, gdzie znacząco przyczynił się do rozwoju lotnictwa cywilnego na terenie Wielkopolski. W 1921, jako pierwszy pilot, odbył lot z Poznania do Warszawy.

We wrześniu 1939, jako podporucznik rezerwy 3 pułku lotniczego dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VI E Dorsten, a 17 września 1942 został przeniesiony do Oflagu VI B Dössel.

Od lat 70. XX wieku zasiadał w zarządzie Poznańskiego Klubu Seniorów LotnictwaJanusz Łukaszewicz, Barbara Grześkowiak-Bocian, 50 lat Poznańskiego Klubu Seniorów Lotnictwa 1958–2008, Aeroklub Poznański, Kobylnica, 2008, s. 8..

Został pochowany 11 października 1984 na Cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu (pole 3 kwatera 1-8-14).

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (27 kwietnia 1934) „za zasługi na polu lotnictwa komunikacyjnego”. Wielkopolski Krzyż Powstańczy (4 listopada 1958) Polowa Odznaka Pilota nr 93 (11 listopada 1928)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Jeńcy Oflagu VI E Dorsten Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Pilota Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Podporucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy lotnicy cywilni Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Powstańcy śląscy Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Żołnierze Lotnictwa Cesarstwa Niemieckiego