lokatą w korpusie oficerów lotnictwa. Posiadał przydział w rezerwie do 3 pułku lotniczego.
W 1922 był w Poznaniu współzałożycielem Związku Lotników Polskich, a w latach późniejszych był zwierzchnikiem pilotów w Towarzystwie Lotnictwa Komunikacyjnego w Poznaniu, gdzie znacząco przyczynił się do rozwoju lotnictwa cywilnego na terenie Wielkopolski. W 1921, jako pierwszy pilot, odbył lot z Poznania do Warszawy.
We wrześniu 1939, jako podporucznik rezerwy 3 pułku lotniczego dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VI E Dorsten, a 17 września 1942 został przeniesiony do Oflagu VI B Dössel.
Od lat 70. XX wieku zasiadał w zarządzie Poznańskiego Klubu Seniorów LotnictwaJanusz Łukaszewicz, Barbara Grześkowiak-Bocian, 50 lat Poznańskiego Klubu Seniorów Lotnictwa 1958–2008, Aeroklub Poznański, Kobylnica, 2008, s. 8..
Został pochowany 11 października 1984 na Cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu (pole 3 kwatera 1-8-14).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (27 kwietnia 1934) „za zasługi na polu lotnictwa komunikacyjnego”. Wielkopolski Krzyż Powstańczy (4 listopada 1958) Polowa Odznaka Pilota nr 93 (11 listopada 1928)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia