Tadeusz Henryk Derlatka (ur. 24 lipca 1940 w Zwoleniu, zm. 16 sierpnia 2019 w Radomiu) – polski architekt, urbanista i samorządowiec, w latach 1991–1994 wicewojewoda radomski, w latach 2002–2006 przewodniczący rady miejskiej Radomia.
Życiorys Syn Stanisława i Stefanii. Absolwent Technikum Budowlanego w Radomiu. Ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej (1964) i podyplomowe studium planowania przestrzennego na Politechnice Warszawskiej (1967). Zdobył uprawnienia architektoniczne i urbanistyczne, posiadał status twórcy. Pracował w zespole urbanistycznym w Zwoleniu, następnie od 1970 do 1988 był projektantem w Zespole Miastoprojekt w Radomiu. W 1990 objął stanowisko radomskiego architekta wojewódzkiego.
Jako architekt wyróżniony licznymi nagrodami, m.in. pierwszą nagrodą w 1969 za projekt dzielnicy „Zachód” w Stargardzie. Był projektantem m.in. ołtarza z okazji wizyty Jana Pawła II w Radomiu w 1991, siedzib Komendy Wojewódzkiej Policji i Naczelnej Organizacji Technicznej w Radomiu, ohelu na cmentarzu żydowskim w Radomiu, osiedli mieszkaniowych w Połańcu i Tibissie w Algierii. Zaprojektował liczne kościoły w Radomiu i okolicach (w tym m.in. w Radomiu: św. Maksymiliana Kolbe na Firleju, Chrystusa Dobrego Pasterza na I Południu, św. Rafała Kalinowskiego na Ustroniu, w diecezji radomskiej: św. Maksymiliana Kolbe w Bogucinie, Niepokalanego Serca NMP w Bierwcach, św. Rocha w Mniszewie, MB Fatimskiej w Ługach, Zwiastowania NMP w Jastrzębi wraz z kaplicą przedpogrzebową, zwieńczenie wieży kościoła św. Wawrzyńca w Głowaczowie), a także liczne pomniki na ziemi radomskiej oraz kompleks Muzeum Wsi Radomskiej czy kościół w Kowalczukach na Litwie.
Od 1991 do 1994 pełnił funkcję wicewojewody radomskiego. Następnie kierował wydziałem rozwoju gospodarczego Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu. Zasiadał też w Krajowej Radzie Gospodarki Przestrzennej i wojewódzkiej komisji urbanistycznej. W kadencji 2002–2006 zasiadał w radomskiej radzie miejskiej z listy KWW Radomianie Razem, pełniąc funkcję jej przewodniczącego (w 2006 nie uzyskał reelekcji). Działał także społecznie jako współzałożyciel Społecznego Komitetu Ratowania Zabytków oraz prezes Stowarzyszenia Miłośników Poezji Jana Kochanowskiego „Renesans”, a także działał na rzecz odnowy zabytkowych radomskich cmentarzy i Zamku Królewskiego. Publikował także artykuły dotyczące historii Radomia i okolic w lokalnej prasie.
Zmarł po długiej chorobie. Pochowany 21 sierpnia 2019 na cmentarzu wojskowym w Radomiu. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005), Odznaką „Zasłużonego Działacza Kultury”, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Srebrną Odznaką SARP (2019, pośmiertnie), Nagrodą im. biskupa Jana Chrapka oraz medalem Bene Merenti Civitas Radomiensis (pośmiertnie).
Galeria projektów Tadeusza Derlatki
Przypisy Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 sierpnia 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ()
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Zwoleniu (powiat zwoleński) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni medalem Bene Merenti Civitas Radomiensis Kategoria:Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi Kategoria:Radni Radomia Kategoria:Wicewojewodowie radomscy Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Zmarli w 2019