Leida Kibuvits właściwie Leida Kupits (ur. 18 października 1907 w Kurepalu, zm. 5 grudnia 1976 w Tallinnie) – estońska pisarka.
Życiorys Leida Kibuvits urodziła się we wsi Kurepalu, w prowincji Tartu, w gminie Haaslava. Jej ojciec był krawcem, a matka pokojówką. Dzieciństwo spędziła w Tartu, w pobliżu rzeki Emajõgi, gdzie jej rodzice przeprowadzili się. W wieku 12 lat straciła ojca. W latach 1913–1919 uczyła się w niemieckiej szkole dla dziewcząt Amalie Salomon w Tartu; w latach 1919–1927 w gimnazjum dla dziewcząt w Tartu, a od 1922–1924 w szkole artystycznej w Pallas, gdzie była uczennicą Konrada Mägi. Od 1927 r. pracowała jako asystent farmaceutyczna, w 1929 r. rozpoczęła pracę maszynistki w ministerstwie obrony. Tam poznała porucznika Augusta Kibuvitsa (1904–1967), którego poślubiła w 1931 r. W 1938 r. urodziła się ich córka Kai.
W latach 1933–1944 pisała zawodowo i mieszkała w Parnawie, gdzie była także dramaturgiem w teatrze Endla. Pisała zarówno opowiadania, jak i powieści oraz tłumaczyła obcą literaturę, m.in. Goethego i Zweiga. Jako wykształcona artystka zilustrowała także dwie ze swoich książek, zbiór opowiadań Rist ja rõõm oraz powieść Kass arvab, et... W 1932 r. jej książka Soomustüdruk wygrała konkurs na powieść wydawnictwa „Loodus”, a w 1940 r. zajęła pierwsze miejsce w konkursie gazet „Sirp ja Vasar” opowiadaniem Väike kivi. Od 1938 r. była członkiem Estońskiego Związku Pisarzy, a od 1945 roku członkiem Związku Pisarzy Estońskiej SRR.
W 1940 r. przeniosła się do Pechory z powodu pracy Augusta Kibuvitsa. W czasie II wojny światowej jej mąż zaginął i został uznany za zmarłego. W 1943 r. Leida wystąpiła o rozwód w 1943 r. Wiele lat później okazało się, że August uciekł do Kanady, pozostawiając żonę i córkę i poślubił Estonkę o imieniu Luise. W 1944 r. Leida Kibuvits znalazła zatrudnienie jako kierownik działu kultury w gazecie Rahva Hääl. Stanowisko to zajmowała przez dwa lata. W 1948 r. wyszła za mąż za komunistę Leo Aisenstadta (1912–1975). 4 lutego 1950 r. Aisenstadt został uwięziony i skazany na osiem lat więzienia przez władze sowieckie. Leia Kibuvits została aresztowana 13 lutego. Głównym oskarżeniem przeciwko pisarce było to, że podczas okupacji niemieckiej w 1942 r. opublikowała antyradzieckie teksty, współpracowała z Niemcami oraz podkopywała i zniesławiała władzę sowiecką. Została skazana na 25 lat pobytu w obozie i 5 lat wygnania, wyrok miał potrwać do 13 lutego 1975 r. Podjęto również decyzję o konfiskacie całego mienia. Leida Kibuvits pisała liczne pisma o ułaskawienie. Do kraju wróciła pod koniec 1954 r.
Wybrane dzieła Rahusõit, 1933 Paradiisi pärisperenaine, 1934 Manglus Sepapoeg, 1936 Kass arvab, et..., 1936 Rist ja rõõm, 1938 Sipelgaõli, 1941 Kaks meest on ikka kaks meest, 1947 Tuljak ja Tups, 1948 Soomustüdruk, 1957 Elagu inimene, 1962 Endistest aegadest, 1977 Lepatriinupunane, 1987
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Estońscy pisarze Kategoria:Estońscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1976