mały|240px Popielatek węglolubny, kępkowiec węglolubny (Tephrocybe anthracophila (Lasch) P.D. Orton) – gatunek grzybów należący do rodziny kępkowcowatych (Lyophyllaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tephrocybe, Lyophyllaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1829 r. Wilhelm Gottlob Lasch nadając mu nazwę Agaricus anthracophilus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Peter Darbishire Orton w 1969 r.
Synonimy nazwy naukowej: Agaricus anthracophilus Lasch 1829 Collybia anthracophila (Lasch) P. Kumm. 1871 Collybia carbonaria (Velen.) P.D. Orton 1960 Lyophyllum anthracophilum (Lasch) M. Lange & Sivertsen 1987 Lyophyllum atratum var. sphaerosporum Kühner & Romagn. ex M. Lange 1954 Lyophyllum carbonarium (Velen.) M.M. Moser 1953 Lyophyllum sphaerosporum Kühner & Romagn. 1953 Omphalia carbonaria Velen. 1920 Tephrocybe carbonaria (Velen.) Donk 1962 Polska nazwa popielatek dla rodzaju Tephrocybe występuje w pracy Barbary Gumińskiej i Władysława Wojewody z 1999 roku (jest tam wymieniony popielatek bagieny Tephrocybe palustris). W 2003 r. W. Wojewoda zaproponował nazwę kępkowiec węglolubny, jest ona jednak niespójna z aktualną nazwą naukową. Nazwa popielatek węglolubny występuje m.in. w atlasie grzybów Pavola Škubli.
Morfologia Kapelusz O średnicy 1–2,5 cm, początkowo łukowaty, potem półkulisty. Brzeg w stanie wilgotnym żłobkowany z prześwitującymi blaszkami. Powierzchnia matowa, o barwie od ciemnoszarej do brązowej. Brzeg jaśniejszy. Blaszki Szeroko przyrośnięte, początkowo brudnobiałe, potem szare. Trzon Powierzchnia naga i lśniąca, górą oszroniona. Początkowo jest szarobrązowy, potem brązowy. Miąższ Cienki. Zapach i smak słaby, mączny. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste, gładkie, o wymiarach 4,5–5,5 μm.
Występowanie W Polsce jest dość częsty. W literaturze naukowej podano wiele stanowisk popielatka węglolubnego. Nowsze stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Popielatek węglolubny znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb wypaleniskowy występujący w lasach na wypaleniskach, często wśród zwęglonych i niecałkowicie spalonych kawałków drewna. Owocniki na ziemi, od lipca do listopada.
Gatunki podobne Na wypaleniskach występują dwa podobne gatunki: popielatek garbaty (Tephrocybe ambusta) i popielatek czarniawy (Tephrocybe atrata). Pewne ich rozróżnienie możliwe jest tylko analizą mikroskopową.
Przypisy Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, . Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: 1985, PWRiL, .
Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, .
Kategoria:Grzyby wypaleniskowe Kategoria:Kępkowcowate Kategoria:Mykobiota Polski