w atlasie grzybów Pavola Škubli.

Morfologia Kapelusz O średnicy 1–2,5 cm, początkowo łukowaty, potem półkulisty. Brzeg w stanie wilgotnym żłobkowany z prześwitującymi blaszkami. Powierzchnia matowa, o barwie od ciemnoszarej do brązowej. Brzeg jaśniejszy. Blaszki Szeroko przyrośnięte, początkowo brudnobiałe, potem szare. Trzon Powierzchnia naga i lśniąca, górą oszroniona. Początkowo jest szarobrązowy, potem brązowy. Miąższ Cienki. Zapach i smak słaby, mączny. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste, gładkie, o wymiarach 4,5–5,5 μm.

Występowanie W Polsce jest dość częsty. W literaturze naukowej podano wiele stanowisk popielatka węglolubnego. Nowsze stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Popielatek węglolubny znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Grzyb wypaleniskowy występujący w lasach na wypaleniskach, często wśród zwęglonych i niecałkowicie spalonych kawałków drewna. Owocniki na ziemi, od lipca do listopada.

Gatunki podobne Na wypaleniskach występują dwa podobne gatunki: popielatek garbaty (Tephrocybe ambusta) i popielatek czarniawy (Tephrocybe atrata).