Alfred Józef Stanisław Konkiewicz (ur. 18 kwietnia 1893 w Bogdanówce, zm. 22 listopada 1953 w Penley) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Bogdanówce, w ówczesnym powiecie zbaraskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka (opiekun lub ojciec), urzędnika prywatnego i matki z domu Lizak. Był starszym bratem Władysława (1897–1965) i Tadeusza (1906–1956), którzy tak jak i on byli piłkarzami Towarzystwa Sportowego Wisła Kraków.
W 1911 ukończył z maturą Gimnazjum św. Anny w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukę łączył z działalnością w Związku Strzeleckim, w którym ukończył niższy kurs oficerski.
4 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 2 Pułku Piechoty, z którym wyruszył na front karpacki. W październiku 1914 został mianowany na stopień chorążego piechoty i wyznaczony na stanowisko komendanta plutonu w 1. kompanii pułku. 11 listopada 1914 został ciężko ranny w boju pod Pasieczną i dostał się do rosyjskiej niewoli. W kwietniu 1915, po ucieczce z niewoli, został komendantem plutonu w II Baonie Uzupełniającym kapitana Tadeusza Andrzeja Terleckiego. 11 maja 1915 został przeniesiony do 4 Pułku Piechoty, a następnie zwolniony ze służby w celu ukończenia studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Później został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii, przydzielony do Pułku Piechoty Nr 15 i mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austriacko-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem od 1 sierpnia 1917, zaliczony do I Rezerwy armii, z jednoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny i przydzielony do 20 Pułku Piechoty. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 315. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I batalionu 20 pp w Krakowie. 31 marca 1924 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 95. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu. W maju 1925 w dalszym ciągu dowodził I batalionem 20 pp. W maju 1927 został przeniesiony do 16 Pułku Piechoty w Tarnowie na stanowisko dowódcy III batalionu. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 2 Pułku Piechoty Legionów w Pińczowie na stanowisko dowódcy II batalionu. 24 grudnia 1929 został mianowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 12. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W styczniu 1930 został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W marcu 1932 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie na stanowisko wykładowcy. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 35 Pułku Piechoty w Brześciu nad Bugiem na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W listopadzie 1935 został przeniesiony do 70 Pułku Piechoty w Pleszewie na stanowisko dowódcy pułku. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 11. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Na czele 70 pp walczył w kampanii wrześniowej. 19 września, w czasie bitwy nad Bzurą, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał kolejno w Oflagu IV C Colditz, Oflagu II A Prenzlau, Oflagu II E Neubrandenburg (od 24 marca 1941) i Oflagu VI B Dössel (od 17 września 1942). Zamieszkał w Polskim Osiedlu w Penrhos (Walia), gdzie był członkiem Zarządu Koła SPK nr. 220.
Zmarł 22 listopada 1953 w 3 Polskim Szpitalu w Penley. 25 listopada 1953 został pochowany na cmentarzu Wrexham.
Był żonaty i miał dwie córki: Krystynę (ur. 2 sierpnia 1924) i Stefanię Janinę (ur. 29 sierpnia 1930).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 799 (22 lutego 1921) Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy 70 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 2 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Dowódcy batalionów 16 Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Piłkarze Wisły Kraków Kategoria:Pochowani na cmentarzu we Wrexham Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Zastępcy dowódcy 2 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Zastępcy dowódcy 35 Pułku Piechoty (II RP)