Kartingowe mistrzostwa świata, oficj. FIA Karting Championship – zawody mające na celu wyłonienie najlepszego kierowcy kartingowego na świecie, organizowane od 1959 roku. Od 1964 roku organizatorem mistrzostw jest CIK
Historia Pierwszy gokart został zbudowany w 1956 roku w Stanach Zjednoczonych, a trzy lata później nastąpiło zwiększone zainteresowanie tymi pojazdami w Europie. Ponadto w roku 1959 zorganizowano w Nassau pierwsze zawody określane jako mistrzostwa świata – wygrał je Jim Yamane. W 1960 roku odbyły się pierwsze wyścigi gokartów w Europie (we Włoszech, w Niemczech, Danii, Belgii, Holandii, Luksemburgu, Irlandii, Hiszpanii, Szwajcarii i Polsce), a rok później na torze Pista Rossa w Mediolanie zorganizowano zawody o nazwie „mistrzostwa świata”.
W 1962 roku FIA powołała CIK – Międzynarodową Komisję Kartingową. Komisja ta w roku powstania rozpoczęła organizację Pucharu Narodów, zaś w 1964 zorganizowała pierwsze mistrzostwa świata. Miały one miejsce na torze Pista d’Oro w Rzymie, a wygrał Guido Sala przed Ugo Cancellierim i Oscarem Costantinim. W 1966 roku rozszerzono mistrzostwa na cykl trzech wyścigów. Zwyciężyła wówczas jako jedyna kobieta w historii Susanna Raganelli. W sezonie 1968 CIK powołał Puchar Juniorów, który wówczas zdobył Amedeo Pacitto. W 1970 roku powrócono do organizacji mistrzostw jako jednej rundy. W 1978 roku Lake Speed został pierwszym kierowcą spoza Europy, który został kartingowym mistrzem świata pod egidą CIK. Rok później identyczną liczbę punktów uzyskali Peter Koene i Ayrton Senna, jednak CIK przyznał tytuł Holendrowi. W 1981 roku zwiększono pojemność silnika topowej kategorii do 135 cm³, określając ją jako Formuła K. Z uwagi na niewielkie zainteresowanie producentów oraz wykorzystywanie tych silników w nielicznych zawodach, CIK zadecydował o powrocie do jednostek 100 cm³ od 1990 roku. W sezonie 1983 Patrick Dias używał innowacyjnych opon radialnych Michelin, jednak trzeci tytuł z rzędu zdobył wówczas Mike Wilson.
W 1986 roku CIK wprowadził obowiązkowe sekcje boczne w gokartach. Mistrzostwa, które odbywały się wówczas w Jacksonville, zakończyły się fiaskiem, kiedy to większość europejskich kierowców uznała tor za niebezpieczny i odmówiła udziału. Zawodnicy zostali ukarani sześciomiesięczną dyskwalifikacją, a mistrzostwo zdobył Augusto Ribas. W sezonie 1989 Mike Wilson ustanowił rekord sześciu tytułów mistrza świata. W sezonie 1994 mistrzostwa po raz pierwszy zorganizowano w Ameryce Południowej – w Córdobie. W latach 2001–2002 mistrzostwa odbywały się na pięciu obiektach. W sezonie 2007 wprowadzono silniki KF o pojemności 125 cm³.
Mistrzowie Kursywą oznaczono edycje nieorganizowane przez CIK. Sezon Kierowca Gokart Silnik Klasa 1959 Jim Yamane Yamane McCulloch 200 cm³ 1960 Robert Allen X-Terminator McCulloch 1961 Giulio Pernigotti Italkart McCulloch 1964 Guido Sala Tecno Parilla 100 cm³ 1965 Guido Sala Tecno BM 1966 Susanna Raganelli Tecno Parilla 1967 Edgardo Rossi Birel Parilla 1968 Tomas Nilsson Robardie BM 1969 François Goldstein Robardie Parilla 1970 François Goldstein Robardie Parilla 1971 François Goldstein Taifun Parilla 1972 François Goldstein Taifun Parilla 1973 Terry Fullerton Birel Komet 1974 Riccardo Patrese Birel Komet 1975 François Goldstein BM BM 1976 Felice Rovelli BM BM 1977 Felice Rovelli BM BM 1978 Lake Speed Birel Parilla 1979 Peter Koene Dap Dap 1980 Peter de Bruijn Swiss Hutless Parilla 1981 Mike Wilson Birel Komet 135 cm³ 1982 Mike Wilson Birel Komet 1983 Mike Wilson Birel Komet 1984 Jörn Haase Kali Komet 1985 Mike Wilson Birel Komet 1986 Augusto Ribas Birel Komet 1987 Giampiero Simoni PCR PCR 1988 Mike Wilson CRG Komet 1989 Mike Wilson CRG Komet 1990 Jan Magnussen CRG Rotax 100 cm³ 1991 Jarno Trulli Allkart Parilla 1992 Danilo Rossi CRG Rotax 1993 Nicola Gianniberti Haase Rotax 1994 Alessandro Manetti CRG Rotax 1995 Massimiliano Orsini Swiss Hutless Italsistem 1996 Johnny Mislijevic Tony Kart Vortex 1997 Danilo Rossi CRG CRG 1998 Davide Forè Tony Kart Vortex 1999 Danilo Rossi CRG CRG 2000 Davide Forè Tony Kart Vortex 2001 Vitantonio Liuzzi CRG Maxter 2002 Giedo van der Garde CRG Maxter 2003 Wade Cunningham CRG Maxter 2004 Davide Forè Tony Kart Vortex 2005 Oliver Oakes Gillard Parilla 2006 Davide Forè Tony Kart Vortex 2007 Marco Ardigò Tony Kart Vortex 125 cm³ 2008 Marco Ardigò Tony Kart Vortex 2009 Arnaud Kozlinski CRG Maxter 2010 Nyck de Vries Zanardi Parilla 2011 Nyck de Vries Zanardi Parilla 2012 Flavio Camponeschi Tony Kart Vortex 2013 Tom Joyner Zanardi IAME 2014 Lando Norris FA Kart Vortex 2015 Karol Basz Kosmic Vortex 2016 Pedro Hiltbrand CRG Parilla 2017 Danny Keirle Zanardi Parilla 2018 Lorenzo Travisanutto Kart Republic Parilla 2019 Lorenzo Travisanutto Kart Republic Parilla 2020 Callum Bradshaw Tony Kart Vortex 2021 Tuukka Taponen Tony Kart Vortex 2022 Matheus Morgatto Kart Republic Parilla 2023 Kiriłł Kuckow Kart Republic IAME 2024 Ethan Jeff-Hall CRG IAME 2025 Thibaut Ramaekers Kart Republic IAME
Przypisy
Kategoria:Karting