W 1986 roku CIK wprowadził obowiązkowe sekcje boczne w gokartach. Mistrzostwa, które odbywały się wówczas w Jacksonville, zakończyły się fiaskiem, kiedy to większość europejskich kierowców uznała tor za niebezpieczny i odmówiła udziału. Zawodnicy zostali ukarani sześciomiesięczną dyskwalifikacją, a mistrzostwo zdobył Augusto Ribas. W sezonie 1989 Mike Wilson ustanowił rekord sześciu tytułów mistrza świata. W sezonie 1994 mistrzostwa po raz pierwszy zorganizowano w Ameryce Południowej – w Córdobie. W latach 2001–2002 mistrzostwa odbywały się na pięciu obiektach. W sezonie 2007 wprowadzono silniki KF o pojemności 125 cm³.
Mistrzowie Kursywą oznaczono edycje nieorganizowane przez CIK. Sezon Kierowca Gokart Silnik Klasa 1959 Jim Yamane Yamane McCulloch 200 cm³ 1960 Robert Allen X-Terminator McCulloch 1961 Giulio Pernigotti Italkart McCulloch 1964 Guido Sala Tecno Parilla 100 cm³ 1965 Guido Sala Tecno BM 1966 Susanna Raganelli Tecno Parilla 1967 Edgardo Rossi Birel Parilla 1968 Tomas Nilsson Robardie BM 1969 François Goldstein Robardie Parilla 1970 François Goldstein Robardie Parilla 1971 François Goldstein Taifun Parilla 1972 François Goldstein Taifun Parilla 1973 Terry Fullerton Birel Komet 1974 Riccardo Patrese Birel Komet 1975 François Goldstein BM BM 1976 Felice Rovelli BM BM 1977 Felice Rovelli BM BM 1978 Lake Speed Birel