Spółgłoska drżąca dwuwargowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana symbolem: [].
Tylko kilka języków rozróżnia fonetycznie spółgłoskę drżącą dwuwargową bezdźwięczną i jej dźwięczny wariant; np. mangbetu (Kongo) czy ninde (Vanuatu).
Artykulacja W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka, dolna warga kontaktuje się z górną wargą w periodyczny sposób, tworząc serię szybkich zwarć i rozwarć. Kilkakrotna blokada przepływu powietrza nadaje głosce charakterystyczny warkot. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Przykłady Język Słowo w MAF Znaczenie arara parajski [ʙ̥utakeni] małe, w krąg uprawiane pole neverver [naɣaᵐʙ̥] ogień, drwa ubyski [t͡ʙ̥aχəbza] język ubyski
Przypisy
drżąca dwuwargowa