245px|right|thumb|Grób Stanisława Miszczyka na cmentarzu Bródnowskim Stanisław Miszczyk (ur. 25 kwietnia 1910 w Warszawie, zm. 2 lipca 1976 tamże) – polski tancerz i choreograf.
Życiorys Syn szewca Antoniego Miszczyka i Józefy z Jagodzińskich. Od 1920 do 1927 uczył się w Warszawskiej Szkole Baletowej, od 1927 do 1929 występował na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie. W kwietniu 1929 otrzymał angaż w Teatrze Polskim w Katowicach i był tam solistą baletu do końca sezonu 1929/1930. 28 kwietnia 1929 podczas występów gościnnych z „Halką" w Opolu został poturbowany przez bojówkę niemiecką. W sezonie 1930/1931 występował w Teatrach Miejskich we Lwowie, a następnie odbył dwuletnią służbę wojskową. Następnie powrócił do Warszawy, gdzie na stałe wszedł w skład zespołu Teatru Wielkiego. Od 1934 był solistą, tańczył partię Franciszka w „Coppélii". We wrześniu 1934 reprezentował Polskę we Wszechsłowiańskim Festiwalu Tańca w Lublanie. W 1935 rozpoczął współpracę z zespołem Feliksa Parnella i występował w Teatrze Wielka Rewia w Warszawie, w 1936 był uczestnikiem olimpiady tanecznej w Berlinie. Od sezonu 1937/38 był solistą, a od sezonu 1938/39 pierwszym solistą w Polskim Balecie Reprezentacyjnym, z którym występował m.in. w Paryżu w 1937, Cannes, Nicei, Marsylii, Lyonie od lutego do marca 1939 oraz podczas Wystawy Światowej w Nowym Jorku w czerwcu 1939. Podczas II wojny światowej tańczył na scenach jawnych teatrach warszawskich m.in. Stara Mewa (1940), a w Teatrze Miasta Warszawy od 1943 do wybuchu powstania warszawskiego pełnił funkcję kierownikiem baletu. Od jesieni 1944 był choreografem w Krakowskim Teatrze Powszechnym. Od maja do grudnia 1945 był choreografem i kierownikiem baletu Opery Poznańskiej, od 1946 do 1949 w Operze Śląskiej w Bytomiu, w obu zainicjował powstanie studiów baletowych. W 1949 powrócił do Warszawy i w sezonach 1949/50-1951/52 i od 1955 do 1959 kierował baletem Opery warszawskiej. W sezonach 1952/53 i 1953/54 ponownie pracował w Operze PoznańskiejJoanna Sibilska-Siudym, Stanisław Miszczyk, Archiwum Teatru Wielkiego w Warszawie.
Stanisław Miszczyk był choreografem i czasowo kierownikiem baletu w Operetce warszawskiej (sezony 1954/55, 1955/56, 1959/1960 i 1960/61), a także w Operze Wrocławskiej (1957/58 i 1961/62, 1964), w Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu (sezon 1960/61), Operetce Szczecińskiej (1958, 1961-66), Operze Objazdowej (sezon 1963/64) i Operetce łódzkiej (od 1966 do końca sez. 1967/68). Jego dziełem były choreografie m.in. w Operetce Śląskiej w Gliwicach (1958, 1959, 1965), Operetce Dolnośląskiej (1960), Teatrze Wielkim w Warszawie (1965) oraz w teatrach dramatycznych, np. Teatrze Polskim w Poznaniu (1946), Teatrze Klasycznym w Warszawie (1960) i Teatrze Polskim w Szczecinie (1964). W sezonie 1968/69 ponownie został kierownikiem baletu Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie 1 stycznia 1972 zakończył karierę.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 2F, rząd I, grób 15).
Najważniejsze choreografie „Jezioro łabędzie" (1953, 1956, 1961), „Coppélia" (1963, 1964). „Pan Twardowski" (1948, 1951, 1957, 1962, 1965), „Swantewit" (1949), „Harnasie" i „Serenada" (1951), „Bursztynowa panna" (1961), „Z chłopa król", „Zabawa w Lipinach" (1954), „Mazepa" (1958).
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1953); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1954); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1956).
Przypisy
Bibliografia Monografia Cmentarz Bródnowski, praca zbiorowa, Urząd Dzielnicy Warszawa-Targówek, Warszawa 2007 s. 81, na książce ;
Linki zewnętrzne Stanisław Miszczyk na zdjęciach w bibliotece Polona
Kategoria:Tancerze związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy choreografowie Kategoria:Polscy tancerze Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie