245px|right|thumb|Grób Stanisława Miszczyka na cmentarzu Bródnowskim Stanisław Miszczyk (ur. 25 kwietnia 1910 w Warszawie, zm. 2 lipca 1976 tamże) – polski tancerz i choreograf.
Życiorys Syn szewca Antoniego Miszczyka i Józefy z Jagodzińskich. Od 1920 do 1927 uczył się w Warszawskiej Szkole Baletowej, od 1927 do 1929 występował na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie. W kwietniu 1929 otrzymał angaż w Teatrze Polskim w Katowicach i był tam solistą baletu do końca sezonu 1929/1930. 28 kwietnia 1929 podczas występów gościnnych z „Halką" w Opolu został poturbowany przez bojówkę niemiecką. W sezonie 1930/1931 występował w Teatrach Miejskich we Lwowie, a następnie odbył dwuletnią służbę wojskową. Następnie powrócił do Warszawy, gdzie na stałe wszedł w skład zespołu Teatru Wielkiego. Od 1934 był solistą, tańczył partię Franciszka w „Coppélii". We wrześniu 1934 reprezentował Polskę we Wszechsłowiańskim Festiwalu Tańca w Lublanie. W 1935 rozpoczął współpracę z zespołem Feliksa Parnella i występował w Teatrze Wielka Rewia w Warszawie, w 1936 był uczestnikiem olimpiady tanecznej w Berlinie. Od sezonu 1937/38 był solistą, a od sezonu 1938/39 pierwszym solistą w Polskim Balecie Reprezentacyjnym, z którym występował m.in.