Tomasz Paul (ur. 30 listopada 1880 w Mszczyczynie, zm. 20 października 1939 w Książu Wielkopolskim) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Małgorzaty z Peisertów. W latach1886–1893 uczęszczał do szkoły powszechnej w Dolsku, a przez następne dwa lata otrzymywał lekcje prywatne.

1 października 1898 wstąpił do szkoły podoficerskiej w Kwidzynie. 1 października 1901 został przydzielony do pruskiego 155 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim. Po dziesięcioletniej czynnej służbie przeszedł do cywila w stopniu sierżanta. Pracował jako asystent sądowy w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu. 4 sierpnia 1914 został zmobilizowany do armii niemieckiej. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 46 pułku piechoty. W lipcu 1915 został mianowany zastępcą oficera, a 11 grudnia tego roku podporucznikiem. Do końca listopada 1918 pełnił obowiązki oficera przy sztabie pułku.

Po przyjeździe do Dolska przyłączył się do powstańców wielkopolskich. W stopniu porucznika służył w 12 pułku strzelców wielkopolskich, który 10 lutego 1920 został przemianowany na 70 pułk piechoty. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. jako dowódca batalionu piechoty pod Wilejką, Połockiem, Głodowem i Przemiarowem. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 493. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki komendanta kadry batalionu zapasowego w Pleszewie. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 148. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie nadal pełnił służbę w 70 pp ale bez konkretnej funkcji. W maju 1925 był dowódcą II batalionu, a następnie został przydzielony do Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu. W kwietniu 1926 został przeniesiony do 68 pułku piechoty we Wrześni na stanowisko dowódcy I batalionu. Z dniem 30 września 1927 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zwolnieniu z wojska mieszkał w Dolsku.

20 października 1939 został rozstrzelany w publicznej egzekucji przeprowadzonej na Rynku w Książu Wielkopolskim przez członków Einsatzkommando 14/VI. Został pochowany we wspólnej mogile ofiar kaźni na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3219 Krzyż Niepodległości – 20 grudnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych – 1921 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości pruski Krzyż Żelazny I i II klasy

Zobacz też Pierwsze masowe egzekucje w ramach operacji Tannenberg (Wielkopolska)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy batalionów 68 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Ofiary egzekucji publicznych w okupowanej Polsce 1939–1945 Kategoria:Oficerowie 70 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Polacy – oficerowie armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie w Okręgu Rzeszy Kraj Warty Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej