Oprócz gromadzenia zbiorów do kolekcji sztuki współczesnej i programu wydarzeń społecznych, Muzeum Współczesne Wrocław prowadzi aktywnie działalność wystawienniczą. W ofercie MWW, mieszczącym się w dawnym schronie przeciwlotniczym przy pl. Strzegomskim we Wrocławiu, są wystawy czasowe oraz dwie wystawy stałe. Wystawy czasowe są prezentowane na poziomach 3 i 4, gdzie znajdują się największe przestrzenie wystawiennicze oraz na poziomach 0 i 5, gdzie prezentowane są mniejsze projekty.

Główna idea oparta była na projekcie Muzeum Sztuki Aktualnej Jerzego Ludwińskiego i została opracowana przez Dorotę Monkiewicz w 2007. Zakres tematyczny ekspozycji obejmuje najczęściej sztukę polską oraz zagraniczną z okresu II poł. XX wieku oraz współczesną. Większości wystaw w MWW towarzyszą katalogi lub inne publikacje.

Wystawy stałe Muzeum wystawia część swojej kolekcji w formie ekspozycji. Z powodu ograniczonej powierzchni tymczasowej siedziby również są one czasowe, jednakże trwają o wiele dłużej od zwykłych wystaw czasowych.

Archiwum Jerzego Ludwińskiego Kurator: Piotr Lisowski Aranżacja: Robert Rumas

Archiwum Jerzego Ludwińskiego to stała przestrzeń ekspozycyjno-badawcza, łącząca w sobie elementy wystawy, archiwum i magazynu sztuki. Ta potrójna struktura podporządkowana jest głównej roli Archiwum jaką stanowi ukazanie intelektualnej spuścizny Jerzego Ludwińskiego i jego znaczenia dla kształtowania się wrocławskiej oraz polskiej sceny artystycznej przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Bazując na wyborze prac artystycznych i materiałów archiwalnych, zgromadzonych przez Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych i Muzeum Współczesne Wrocław, Archiwum pozostaje miejscem odzwierciedlającym proces związany z poszukiwaniem tożsamości instytucji w obszarze sztuki awangardowej.

Stanisław Dróżdż. Pojęciokształty Stała wystawa MWW, 23.05.2014–18.01.2019

Stanisław Dróżdż – oryginalny twórca poezji konkretnej – pojęciokształtów, autor Pawilonu Polskiego na Biennale Weneckim w 2003 roku, autor muralu „Klepsydra” na fasadzie MWW. Dróżdż studiował i mieszkał we Wrocławiu, był artystą szczególnie zasłużonym dla kultury Wrocławia. Stała ekspozycja prac Stanisława Dróżdża powstała z kolekcji własnej MWW, kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz depozytu Anny Dróżdż. Punktem wyjścia stałej ekspozycji była wystawa Stanisława Dróżdża w Galerii Foksal w Warszawie w 1994 roku, zatytułowana „Pojęciokształty. Poezja Konkretna”. W MWW zostały zaprezentowane wszystkie oryginalne obiekty, które składały się na wystawę w galerii Foksal, w sekwencji jaką nadał im Stanisław Dróżdż. Dodatkowo do ekspozycji zostały włączone 54 warianty układów „Klepsydry”, opublikowane przez artystę po raz pierwszy w 1990 roku.

Prywatne mitologie. Urodziny Marty. Wystawa stała z międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Współczesnego Wrocław mały|Prywatne mitologie. Urodziny Marty, fot. Małgorzata Kujda, 2019

6.12.2019–4.04.2022 Kurator: Piotr Lisowski

„Prywatne mitologie”, to długofalowy projekt zakładający stworzenie stałej przestrzeni dla międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Współczesnego Wrocław, kierujący ku osobistym narracjom i intencjom, które mogą przyjmować różnorakie formy, niemniej za każdym razem wynikające z pasji opisywania, analizowania, lecz również naprawiania świata. Jednocześnie w swoim założeniu projekt stawia istotne dla MWW pytania o dziedzictwo myśli neoawangardowej.

Wystawa „Urodziny Marty” – inicjująca projekt „Prywatne mitologie” – próbuje badać te zależności, odchodząc od linearnego układu na rzecz podkreślenia prawa do wyrażania w sztuce tego, co indywidualne, intymne czy prywatne, aczkolwiek zdeterminowane społecznie.

Częścią wystawy jest instalacja Stanisława Dróżdża „Poezja konkretna”. Prezentację stanowi dostosowana do przestrzeni MWW i wykonana zgodnie z autorskimi wskazaniami Stanisława Dróżdża rekonstrukcja instalacji, którą artysta zrealizował w Galerii Foksal w 2002 roku. Ponad 10 km żyłki o grubości 1 mm łączy punkty wyznaczone według specjalnego systemu na ścianach, suficie i podłodze. Przestrzeń pozostaje niedostępna, ale jednocześnie materializuje się jej fizyczny aspekt.

Wybrane wystawy czasowe MWW corocznie gości w swoich przestrzeniach ekspozycyjnych od kilkunastu do kilkudziesięciu wystawy, co czyni je z jedną z najaktywniejszych galerii sztuki miasta. Wielkim impulsem było obchodzenie Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. Niektóre z wystaw odbiły się większym echem w środowisku artystycznym nie tylko Wrocławia, ale i Polski oraz zdobyły rozgłos zagranicą.

Zbigniew Gostomski. Zaczyna się we Wrocławiu mały|Zbigniew Gostomski. Zaczyna się we Wrocławiu 2.09–1.12.2011 Kurator: Lech Stangret Muzeum Współczesne Wrocław zainaugurowało swoją działalność 2 września 2011 roku wystawą Zbigniewa Gostomskiego pt. “Zaczyna się we Wrocławiu”, której kuratorem był Lech Stangret. Wybór prac wynikał z namysłu artysty nad ideą muzeum, które zaczyna się dzisiaj i trwa w nieskończoność. Abstrakcyjną ideę nieskończoności w pracach Gostomskiego wizualizowały zbiory punktów, ciągi liczbowe, przebiegi liniowe i koliste. Sam schron przy pl. Strzegomskim jawił się artyście jako kolista wieża Babel, figura cykliczności dziejów i przemijania.

Gdzie jest PERMAFO? 30.11.2012–4.02.2013 Kuratorka: Anna Markowska

Galeria PERMAFO powstała po słynnym Sympozjum Plastycznym Wrocław ’70, a wystawa „Gdzie jest PERMAFO?” była próbą opowiedzenia założycielskiego mitu młodego, otwartego miasta poprzez postaci dwojga artystów Natalii LL i Andrzeja Lachowicza. Piękna i bez pamięci zakochana w sobie para wyczarowała miejsce i atmosferę oraz wymyśliła na nowo sztukę – zaskakujące, wręcz niemożliwe połączenie konceptualizmu z pop-artem. Artyści PERMAFO postawili na demokratyczne środki wyrazu, takie jak aparat fotograficzny. Jedna z wiodących idei PERMAFO – rejestracja permanentna – była całkowicie transparentna wobec życia. Wystawa była kolejną ekspozycją w MWW prezentującą historię wrocławskiego środowiska artystycznego.

Karol Radziszewski. America is not Ready for This 30.11.2012–4.02.2013 Kurator: Piotr Stasiowski

Po 34 latach od pobytu Natalii LL na stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku (1977) w 2011 roku Karol Radziszewski postanowił wyruszyć w podróż do Ameryki, aby spotkać się z artystami i galerzystami, których artystka wówczas poznała. Radziszewski odbył specjalną kwerendę, która stała się dla niego punktem wyjścia do poszukiwań paraleli pomiędzy artystycznymi doświadczeniami jego i Natalii LL. Na wystawę, będącą pokłosiem tych spotkań, złożyły się dokumentacje wywiadów m.in. z Vitem Acconcim, Carolee Schneemann i Mariną Abramović, korespondencja mailowa z artystami oraz archiwalne zdjęcia z Ameryki tworzące nowy portret ważnej dla polskiej historii sztuki artystki.

Magazyn LUXUS 10.05–2.09.2013 Kuratorzy: Anna Mituś i Piotr Stasiowski

LUXUS to legendarna grupa artystyczna z Wrocławia, której działalność rozpoczęła się w latach 80. XX w. na fali fermentu stanu wojennego. Jeszcze na studiach w PWSSP w kpiarski, przewrotny sposób kontestowała szarą rzeczywistość schyłku PRLu. Jej członkowie nie chcieli walczyć o wolność, tylko z niej korzystać, dlatego założyli swoje własne pismo, które wydawali w systemie składkowym. Znakami rozpoznawczymi grupy były również obrazy porażające profuzją barw, utrzymane w halucynacyjnym klimacie oraz instalacje z kartonów i przedmiotów codziennego użytku, będące często scenografiami koncertów muzyki punk i reggae. W latach 90. grupa LUXUS dowcipnie komentowała urzeczywistniające się marzenia powszechnego dobrobytu wynikającego z wolnorynkowej gospodarki. Na wystawie pokazano prace grupy LUXUS, te starsze, jak i całkiem nowe, archiwa i pamiątki, drogocenne precjoza, ale również wartość wolności, która od zawsze leżała u podstaw wszelkich ich działań.

Awangarda nie biła braw. Romuald Kutera / Galeria Sztuki Najnowszej 10.10–8.12.2014

Monograficzna wystawa poświęcona historii Galerii Sztuki Najnowszej (1975–1980) oraz towarzyszący jej katalog, po ponad trzydziestu latach od zakończenia jej współpracy z Akademickim Centrum Kultury Pałacyk, jest próbą ponownego spojrzenia na powstałą w tym miejscu sztukę. Założyciele galerii – Antosz&Andzia, czyli Katarzyna Chierowska i Stanisław Antosz, Anna i Romuald Kuterowie, Lech Mrożek, Piotr Olszański zbiegiem wielu okoliczności znaleźli się we właściwym miejscu, we właściwym czasie. Niezwykle bogate archiwa twórców Galerii Sztuki Najnowszej pozwoliły odtworzyć na wystawie wydarzenia z nią związane, ich międzynarodowy kontekst, oraz przedstawić szeroką panoramę zainteresowań jej twórców, które do tej pory nie doczekały się gruntownego opracowania.

Niemcy nie przyszli 19.12.2014–23.02.2015

Kurator: Michał Bieniek

Tytuł wystawy „Niemcy nie przyszli” – odnosi się w przewrotny sposób do rozpowszechnionej wśród mieszkańców Wrocławia (jeszcze długo po wojnie) obawy o powrót do miasta Niemców i bezpośrednie tego następstwa – utratę majątku, przestrzeni życiowej, kolejne przesiedlenie. Nawiązuje także bezpośrednio do pracy znanego wrocławskiego artysty, Jerzego Kosałki, pt. „Demontaż”, z cyklu „Niemcy już przyszli”. Wystawa, zbudowana wokół pojęć takich jak: pustka, wymazywanie, pamięć, obecność/nieobecność, zapraszała zwiedzającego do spojrzenia na miasto z innej perspektywy, nie tylko wskazywała nowe tropy, ale też skłaniała odbiorcę do odszukania oraz podjęcia próby własnej interpretacji śladów przeszłości, z których większość na co dzień mijamy bezwiednie, w ogóle ich nie zauważając.

Dzikie pola. Historia awangardowego Wrocławia Wystawa w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie

19.06–13.09.2015 Komisarz wystawy: Dorota Monkiewicz Kuratorzy: Michał Duda, Anna Herbut, Anna Mituś, Paweł Piotrowicz, Adriana Prodeus, Sylwia Serafinowicz, Piotr Stasiowski

Wystawa prezentowała dzieła sztuki, filmy, fotografie i obiekty oraz rejestracje dźwiękowe – blisko pięćset obiektów z zakresu sztuk wizualnych, architektury, urbanistyki, teatru, filmu, dizajnu oraz życia codziennego we Wrocławiu od lat sześćdziesiątych, kiedy zaczęli tu działać dwaj wielcy wizjonerzy: Jerzy Grotowski i Jerzy Ludwiński, aż po współczesność. Wystawa nie była jednak opowieścią o sztuce Wrocławia, lecz historią tego szczególnego miasta, widzianą przez pryzmat powstającej w nim sztuki.

Wystawa została przygotowana przez Muzeum Współczesne Wrocław w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. Pokaz premierowy miał miejsce w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie (18.06–13.09.2015). Wystawa podróżowała następnie do: K13 – Centrum Kultury w Koszycach (6.10–15.11.2015); (5.03.16–8.05.2016); (16.06–15.08.2016) i Ludwig Múzeum – Muzeum Sztuki Współczesnej w Budapeszcie (30.09–27.11.2016).

Stosunki pracy. Z międzynarodowej kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Współczesnego Wrocław mały|Stosunki pracy, fot. Małgorzata Kujda, 2016

10.06.2016–27.03.2017 Kuratorka: Sylwia Serafinowicz

Wystawa powstała dzięki programowi „Narodowe Kolekcje Sztuki Współczesnej” Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz przy wsparciu finansowym Gminy Wrocław. Wystawa była premierową prezentacją zbiorów MWW gromadzącą dzieła artystów z Polski i z zagranicy.

„Stosunki pracy” to termin określający relacje pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, których dynamika jest zdeterminowana przez te same procesy, które formują globalny rynek: kolonializm, uprzemysłowienie i kapitalizm. Kształtują one także krajobraz polityczny, kierunki migracji, kondycję ciał i umysłów. Społeczno-polityczny profil wystawy nawiązywał do idei Jerzego Ludwińskiego, który w swoim tekście Muzeum Sztuki Aktualnej z 1966 roku zaproponował stworzenie muzeum będącego czułym sejsmografem i katalizatorem zmian w polu sztuki. Pole to widział jako przynależące do otaczającego je świata, w tym przemysłu ciężkiego, który patronował wielu sympozjom i wystawom.