Carl Friedrich Wilhelm Wehmer (ur. 20 września 1858 we Freiburgu (Elbe), zm. 11 stycznia 1935 w Hanowerze) – niemiecki chemik i mykolog.
Życiorys Wehmer był synem prawnika. W 1877 roku zaczął studiować chemię na Uniwersytecie Georga-Augusta w Getyndze. W 1887 r. otrzymał tytuł doktora za pracę doktorską pod kierunkiem Bernharda Tollensa. Po uzyskaniu stopnia pedagogicznego, Wehmer został najpierw aplikantem prawniczym w pruskiej służbie szkolnej. Następnie był asystentem naukowym, najpierw w Instytucie Botanicznym Uniwersytetu w Marburgu, a następnie pod okiem botanika Wilhelma Pfeffera na Uniwersytecie w Lipsku. W 1892 r. został mianowany prywatnym wykładowcą mykologii technicznej i mikroskopii na Politechnice w Hanowerze. Tam w 1898 r. został mianowany profesorem tytularnym. Od 1910 roku Wehmer był kierownikiem laboratorium bakteriologicznego, chemicznego i mikroskopowego na Uniwersytecie w Hanowerze. W 1919 r. został profesorem zwyczajnym honorowym na Politechnice w Hanowerze, a w 1924 r. objął stanowisko nauczyciela botaniki w tej politechnice. W 1932 roku został wybrany do Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.
Praca naukowa W Hanowerze w 1893 roku odkrył fermentację kwasu cytrynowego w grzybach, a następnie opracował jej gospodarcze zastosowanie. Przy tej okazji opisał nowe gatunki mikroskopijnych grzybów: Penicillium glaber (obecnie znany jako Penicillium glabrum) i Penicillium italicum. Jest także autorem innych prac naukowych.
Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów dodawane jest jego nazwisko Wehmer.
Przypisy Stafleu F. A., Cowan R. S., Taxonomic Literature, ed. 2, Utrecht, Antwerpen: The Hague, Boston, 1988, vl. VII: W–Z, s. 146–147, .
Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Niemieccy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1935