mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 122 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 122 (incipit TThy guift,,thy tables,are within my braine) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonet 122 nawiązuje do sonetu 77, którym Młodzieniec otrzymuje książkę z pustymi stronami do zapisania.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, tłumaczy, że zagubienie notesu lub pamiętnika ofiarowanego mu przez Młodzieńca, nie ma znaczenia gdyż jego własna pamięć zapewnia trwalsze wspomnienia.
Wydaje się, że sonet odnosi się do rzeczywistego zdarzenia w życiu poety, ponieważ temat ten jest zbyt trywialny jak na formę sonetu. Jednakże motyw ten obecny jest również w Hamlecie (Akt 1 scena 5 Twe przykazanie żyć będzie samotnie w księdze mojego umysłu, nietknięte).
Polskie przekłady 1913 Twój dar, Twój napis w mózgu moim gości, Maria Sułkowska 1922 Zapiski twoje, które-m miał od ciebie, Jan Kasprowicz 1948 Tabliczki, dar Twój, w mózgu mym są, przyjacielu, Władysław Tarnawski 1968 To coś mi dał na piśmie, to już w mojej głowie Marian Hemar 1979 Twój dar – spisany – w mózgu mym spoczywa Maciej Słomczyński 2011 Dar od ciebie, pamiętnik, choć tak wiele warty Stanisław Barańczak 2015 Twój dar – notatnik – w sobie noszę stale Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a