Tiamazol () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, heteroaromatyczna, pięcioczłonowa pochodnia tiomocznika o szkielecie imidazolu. Stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy.
Struktura Cząsteczka tiamazolu jest płaska i ma charakter aromatyczny. Może występować w postaci pozostających ze sobą w równowadze dwóch tautomerów, tiolo i tiono. Wykazano, że w fazie gazowej i stałej oraz w roztworze dominuje forma tiono. class=skin-invert-image|mały|centruj|300px|Tautomeria tiono (po lewej) – tiolo (po prawej) tiamazolu
Mechanizm działania biologicznego Tiamazol hamuje wbudowywanie jodu do tyrozyny w tyreoglobulinie i sprzęganie cząsteczek i , co w efekcie końcowym prowadzi do zmniejszenia produkcji hormonów tarczycy.
Zastosowanie medyczne Polska nadczynność tarczycy przełom tarczycowy hipermetaboliczny przygotowanie do zabiegu wycięcia tarczycy wspomaganie leczenia jodem promieniotwórczym
Stany Zjednoczone choroba Gravesa-Basedowa z nadczynnością tarczycy lub wole guzkowe nadczynne w przypadkach kiedy nie można zastosować leczenia chirurgicznego lub jodem promieniotwórczym łagodzenie objawów nadczynności tarczycy w okresie przygotowania do leczenia chirurgicznego lub jodem promieniotwórczym
Tiamazol znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia () (2019).
Tiamazol jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2020).
Działania niepożądane Tiamazol może powodować następujące działania niepożądane u ponad 10% pacjentów: świąd, wysypka, pokrzywka (zwykle o łagodnym przebiegu i samoistnie ustępujące), natomiast u ponad 1% pacjentów może występować artralgia.
Przypisy
Kategoria:Imidazole Kategoria:Leki endokrynologiczne Kategoria:Leki z listy leków podstawowych Światowej Organizacji Zdrowia Kategoria:Tiokarbamidy