Stanisław Korczak Komorowski (ur. 15 czerwca 1915 w Warszawie, zm. 23 września 2004 tamże) – malarz, konserwator i restaurator malarstwa sztalugowego i rzeźby polichromowanej, kopista, grafik użytkowy, miniaturzysta, fotografik.

Życiorys

Był synem Alberta Stanisława Korczak-Komorowskiego, herbu Korczak i Marii Korczak-Komorowskiej z Maluszyckich, herbu Assańczuk"Herbarz rodzin tatarskich w Polsce" Stanisław Dziadulewicz, Wilno 1929 r., s. 26-32, 206-209, .

W 1943 r. ożenił się z Zofią Korczak-KomorowskąZofia Korczak-Komorowska była pielęgniarką, żołnierzem AK, uczestniczką powstania warszawskiego: ., z domu Miączyńską, herbu Suchekomnaty, z którą miał czwórkę dzieci: Andrzeja Korczak-Komorowskiego, Stanisława Korczak-Komorowskiego, Krzysztofa Korczak-Komorowskiego oraz Annę Komorowską-Sławiec, która przejęła po nim pracownię konserwacji dzieł sztuki.

W latach 1941–1944 uczył się malarstwa u Józefa Toma, Tadeusza Pruszkowskiego oraz w tajnej szkole malarskiej Adama Rychtarskiego i Lucjana Jagodzińskiego.

W latach 1945–1950 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni malarskiej Zbigniewa Pronaszki. Nauki pobierał u profesorów: Zygmunta Radnickiego, Wacława Taranczewskiego, Jana Hoplińskiego i Ludwika Gardeckiego. Po studiach przejściowo porzucił twórczość malarską na rzecz działalności konserwatorskiej. Pracował w Państwowej Pracowni Konserwacji Zabytków, aby po niespełna 3 latach rozpocząć prowadzenie prywatnej pracowni, czynnej do czasu choroby w 1993 r.

Stanisław Komorowski pozostawił dokumentację fotograficzną i opisową odrestaurowanych 3500 obiektów, głównie malarstwa sztalugowego. Wśród autorów odnowionych prac znajdują się takie nazwiska jak: Carracci, Kalf, Rubens, Veronese, Velazquez, Steen, Terborch oraz Corot, Daumier, Dupre, Vlaminck. Restauracji w staromiejskiej pracowni poddano między innymi ponad 50 obrazów Jacka Malczewskiego, ok. 50 prac Wojciecha Kossaka, 20 Józefa Brandta, oraz liczne prace Aleksandra Gierymskiego, Jana Piotra Norblina, Juliusza i Wojciecha Kossaków, Jana Matejki, Maurycego Gottlieba, Henryka Siemiradzkiego, Władysława Czachórskiego, Leona Wyczółkowskiego, Konrada Krzyżanowskiego, Józefa Pankiewicza i innych.

Wiele realizacji konserwatorskich związanych jest z Warszawą. Dla Stanisława Komorowskiego szczególnie znacząca była dwukrotna konserwacja krucyfiksu BaryczkowskiegoA.Grabowski,"Odbudowa wnętrza bazyliki świętego Jana,w: Regnet Deus. Pięćdziesięciolecie kapłaństwa księdza biskupa Jerzego Modzelewskiego, Warszawa 1978, s.142 z katedry warszawskiej oraz obrazu olejnego św. Antoniego (1664) z kościoła Franciszkanów.

Był ministerialnym rzeczoznawcą, brał udział w licznych inicjatywach społecznych, komisjach i radach zajmujących się odbudową stolicy, między innymi był członkiem Rady Prymasowskiej Budowy Kościołów w Archidiecezji WarszawskiejA.Grabowski "Trzydziestolecie działalności Rady Prymasowskiej", Regnet Deus. Pięćdziesięciolecie kapłaństwa księdza biskupa Jerzego Modzelewskiego, Warszawa 1978, s.132, Komisji Artystycznej i Architektonicznej w Archidiecezji Warszawskiej, Społecznej Rady Odbudowy Kościołów. Nadzorował prace rekonstrukcyjne i restauratorskie w kilkudziesięciu kościołach na terenie całej Polski. Współpracował z Muzeum Historii Miasta Stołecznego Warszawy, między innymi wykonując kopie portretów, miniatury.

Główne realizacje konserwatorskie Stanisława Komorowskiego znajdują się w kolekcjach Muzeów Narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Gdańsku, Toruniu, Lublinie, Kielcach, Płocku i wielu innych, a także w licznych kościołach na terenie całej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem Warszawy. Odrestaurowane (zespołowo) malowidła ścienne znajdują się w kościołach w Makowie Mazowieckim, Nowym Dworze, Józefowie czy Rembertowie. Spektakularną realizacją jest konserwacja i rekonstrukcja zespołu polichromii w pałacu w Jabłonnie.

Był członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików i Związku Polskich Artystów Plastyków, gdzie zasiadał w Komisji Socjalnej wspierającej artystów znajdujących się w ciężkim położeniu materialnym i niejednokrotnie prowadził aukcje charytatywne na rzecz wspierania pracowni plastycznych.

Dorobek

Realizacje konserwatorskie Wybrane, ważniejsze realizacje konserwatorskie o tematyce sakralnej w Warszawie:

1. Zespół obiektów w bazylice archikatedralnej:

cudowny Chrystus, zwany Baryczkowskim – rzeźba XV w. poliptyk wrocławski - XV w. obraz polowy Jana Kazimierza, Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III-go, „Najświętsza Maria Panna” z kościoła Kanoniczek, XVII w. obraz pt. „Koronacja Najświętszej Marii Panny”, późnogotycki, dar rodziny Czetwertyńskich XVI w. obraz olejny pt. „Święty Paweł Pustelnik”, XII w. obraz olejny na desce pt. „Ukrzyżowanie”, XVII w. obraz olejny na blasze pt. „Portret Baryczki”, XVII w. obraz olejny Michała Willmana pt. „Wizja Św. Jana”, XVII w. obraz olejny Michała Willmana pt. „Chrzest w Jordanie”, XVII w. polichromia figur w stallach i herbów na balkonachL.Dunin, Odbudowa wnętrza bazyliki Św. Jana Chrzciciela, w: Regnet Deus. Pięćdziesięciolecie kapłaństwa księdza biskupa Jerzego Modzelewskiego, Warszawa 1978, s.148.

2. Kościół oo. Jezuitów pw. Najświętszej Matki Boskiej Łaskawej:

obraz Najświętszej Matki Boskiej Łaskawej, XVII w. Krucyfiks z Lubeki, XVI/XVII w.

3. Kościół św. Marcina, poaugustiański:

figura polichromowana, XVI w.

4. Kościół akademicki pod wezwaniem św. Anny:

obraz olejny w ołtarzu głównym, Św. Anna Samotrzeć, XVII w. obraz olejny pt. „Zmartwychwstanie”, koniec XVIII w.

5. Kościół oo. Paulinów, św. Ducha: figura Chrystusa, przełom XIX/XX w.

6. Kościół św. Jacka:

trzy figury gotyckie w łuku tęczowym, „Grupa Ukrzyżowania”, XV/XVI w. obraz olejny „św. Jacka”, XVIII w.

7. Kościół św. Kazimierza sióstr Karmelitanek: figura św. Józefa, XVII w.

8. Kościół św. Franciszka Serafickiego, oo. Franciszkanów:

obraz olejny św. Antoni Padewski, połowa XVII w. obraz olejny Matka Boska w ołtarzu głównym, XVII w. obraz św. Józef. XVIII w. obraz św. Józef, Franciszek Smuglewicz, XVIII w. obrazy w ołtarzach bocznych

9. Kościół Przemienienia Pańskiego, oo. Kapucynów: obraz Najświętszej Marii Panny, połowa XIX w.

10. Kaplica Res Sacra Miser: Matka Boska Częstochowska, XVIII w.

11. Kościół Wszystkich Świętych:

trzy obrazy olejne Michała Willmanna, XVII w. obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, połowa XIX w.

12. Kościół św. Piotra i Pawła (św. Barbara): feretron, XIX wiek

13. Kościół św. Karola Boromeusza w Warszawie (Powązki) (św. Andrzej): obraz Michała Willmanna, XVII w.

14. Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny: Krucyfiks, XVIII w.

15. Kościół św. Trójcy Przenajświętszej:

figura Jezusa Nazareńskiego, szkoła hiszpańska, XVII w. Krucyfiks, XVIII w.

16. Kościół św. Kazimierza, sióstr Szarytek: obraz ludowy, XVIII w.

17. Kościół św. Benona: figura św. Benona, XVIII w.

18. Kościół Matki Bożej Loretańskiej:

panneau na ambonie, XVII w. obraz Najświętszej Marii Panny, XVIII w.

19. Kościół św. Katarzyny na Służewie: Krucyfiks ludowy, XVI w.

20. Kaplica św. Jacka na Służewie: obraz Matki Boskiej z Żółkwi, XVI w.

21. Pałac jego Eminencji Księdza Kardynała:

obraz na desce pt. „Św. Rodzina”, XVI w. portret arcybiskupa Popiela, Stanisław Lenz, XIX/XX w. portret arcybiskupa Fijałkowskiego.

Powyższa lista wybranych dzieł mogłaby zostać uzupełniona o konserwatorskie realizacje w kilkunastu podwarszawskich świątyniach w Babsku, Błoniu, Głuchowie, Kobyłce, Makowie Skierniewickim, Mszczonowie, Piasecznie, Podkowie Leśnej, Rembertowie Grójeckim, Rokitnie, Tarczynie i innych. Ponadto Stanisław Komorowski jest autorem kopii obrazów oraz własnych kompozycji malarstwa religijnego do wielu świątyń stolicy.

Wystawy Wybrane zbiorowe wystawy autorskie malarstwa i fotografii:

„Oświecenie” (Muzeum Narodowe w Warszawie), fotografika Polskie Towarzystwo Fotograficzne w Częstochowie (1949), fotografika PTF w Krakowie (1950), III Ogólnopolska Wystawa Fotografiki w Krakowie (1951), VII Festiwal Sztuk Pięknych w Warszawie (1978), Warszawski Dom Artysty Plastyka (1980).

Wybrane indywidualne wystawy autorskie malarstwa:

wystawa w Częstochowie (1945), „Studencki Festiwal Akademicki Malarstwa” (1949), Klub Artysty Plastyka WSM na Żoliborzu (1980), Ośrodek Kultury w Puławach (1985).

Kurator monograficznej wystawy prac prof. Adama Rychtarskiego w warszawskiej Zachęcie (1981).

Przypisy

Linki zewnętrzne Seminarium doktoranckie Komisji Speculum Byzantinum Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego, prowadzonego przez prof. dr hab. Michała Janochę i dr Irinę Tatarovą.

Kategoria:Artyści związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Fotografików Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Miniaturzyści